MWW, pl. Strzegomski 2a, 53-681 Wrocław, Poland
Ph. +48 71 356 42 57, mww@muzeumwspolczesne.pl
Mon. 10AM–6PM, Tue. closed, Wed.–Sun. 12AM–8PM
more
Wystawa: "Stosunki pracy. Z międzynarodowej kolekcji sztuki współczesnej Muzeum Współczesnego Wrocław". 10.6.16 – 27.3.17 Exhibition: "Labor Relations. From the International Contemporary Art Collection of Wrocław Contemporary Museum". 10.6.16 – 27.3.17

Pierwsza odsłona międzynarodowej kolekcji sztuki współczesnej, tworzonej od 2011 roku w Muzeum Współczesnym Wrocław, podejmuje zagadnienie dzisiejszych “stosunków pracy”. Termin ten określa relacje pomiędzy pracodawcą a pracownikiem. Obecną dynamikę tych zależności determinują te same procesy, które formują globalny rynek: kolonializm, uprzemysłowienie i kapitalizm. Kształtują one także krajobraz polityczny, kierunki migracji, kondycję ciał i umysłów.
 
Społeczno-polityczny profil wystawy nawiązuje do idei Jerzego Ludwińskiego, który w swoim tekście “Muzeum Sztuki Aktualnej” z 1966 roku zaproponował stworzenie muzeum będącego czułym sejsmografem i katalizatorem zmian w polu sztuki. Pole to widział jako przynależące do otaczającego je świata, w tym przemysłu ciężkiego, który patronował wielu sympozjom i wystawom.
 
Artyści biorący udział w wystawie odnoszą się do przemysłu jako dziedzictwa stymulującego teraźniejszość zarówno w sposób nostalgiczny, jak i krytyczny. Anna Molska w pracy wideo “Tkacze” (2009) ukazuje dzisiejsze kopalnie Dolnego Śląska, nawiązując do dramatu Gerharta Hauptmanna pod tym samym tytułem. Hauptmann, absolwent Instytutu Sztuki we Wrocławiu (wówczas niemieckim Breslau), w swojej sztuce opisał historię buntu śląskich tkaczy, który wybuchł w 1844 roku. W słowach pieśni zapożyczonej ze sztuki robotnicy wyrażają frustrację biedą wynikającą z głodowych stawek, jakie pracownicy dostają za pracę w fabryce: “Choćby szyny popękały od naszego śpiewu, choćby od naszego śpiewu zawaliły się domy fabrykantów, nikogo to nie obchodzi”. Słowa sztuki Hauptmanna wybrzmiewają aktualnie w kontekście współczesnych stosunków pracy, które komentuje praca Jeremy’ego Dellera. Na banerze z hasłem “Today You Have Day Off” (2013) znajduje się cytat z wiadomości tekstowej znanej wszystkim zatrudnionym w Wielkiej Brytanii w wymiarze zero godzin, co oznacza brak świadczeń socjalnych oraz minimalnego wynagrodzenia.
 
Ponadto, do industrialnego dziedzictwa odnosi się oprawa świetlna wystawy, stworzona we współpracy z Sevą Granikiem, projektantem oświetlenia rave. Nawiązuje ona do nielegalnych imprez, które pod koniec lat 80. i na początku lat 90. były organizowane w opuszczonych fabrykach Europy i Stanów Zjednoczonych. Deller zwraca uwagę na fakt, że imprezy te, podobnie jak fabryki w czasie rewolucji przemysłowej, były miejscami niebezpiecznymi, w których ciała obu płci ocierały się o siebie w gorącu i przy wstrząsających nimi mechanicznych dźwiękach.
 
Podejmując temat stosunków pracy, nie sposób nie wziąć pod uwagę kolonializmu rozwijanego przez kraje europejskie od XVI wieku. Potrzeba zwielokrotnienia profitu czerpanego z kolonii oraz ich coraz efektywniejsza subordynacja były jedną z głównym przyczyn rozwoju szybkich środków transportu i komunikacji, które i dziś umożliwiają międzynarodową produkcję i sprzedaż. Mimo że popularny termin “postkolonializm” sugeruje, że bogacenie się krajów Europy Zachodniej i Ameryki kosztem Afryki i Azji jest zakończonym procesem historycznym, wielu współczesnych badaczy rzeczywistości politycznej i społecznej podkreśla, że kolonializm nadal istnieje. Przyjął jedynie bardziej cyniczną, zawoalowaną formę.
 
W Polsce podejmowane są analizy polskiego kolonializmu kresowego. W tym kontekście omawiany jest także polski system feudalny, jednak kwestia odpowiedzialności za podbój Afryki i Azji pojawia się głównie w sferze żartów, dotyczących nieudanej próby kolonizacji Madagaskaru w latach 30. XX wieku. Tymczasem Polska jako partner handlowy aktywnie uczestniczy w międzynarodowych rynkach, których fundamenty opierają się na kolonializmie.
 
Z tego też powodu prace takich artystów, jak: Yinka Shonibare czy Ed Atkins dotyczące kolonialnej przeszłości Francji i Wielkiej Brytanii są realizacjami komentującymi nie tylko historię i współczesność naszych europejskich sąsiadów, ale także naszą.
 
W tym kontekście pojawia się także wątek komunizmu i kapitalizmu jako dwóch ideologii, które podzieliły świat po II wojnie światowej na nowe strefy ekonomicznych i politycznych wpływów. Prace Igora Grubića oraz Dominika Langa uchwyciły, jak zmieniające się w tej części Europy ustroje polityczne wpłynęły na rewaloryzację konkretnych stylistyk artystycznych. Little Warsaw, węgierski kolektyw artystyczny korzystający z doświadczenia komunizmu, w którym artyści dorastali, w pracy “Dynamus” (2008) przedstawił sylwetkę ludzką, siedzącą okrakiem na globie, nawiązując tym samym zarówno do mitycznej figury Atlasa, jak i personifikując XX-wieczne zapędy totalitarne. Natomiast prace takich artystów, jak: Monica Bonvicini, Krystian “Truth” Czaplicki i Eva Kotátková zwracają uwagę na nadwyrężoną kondycję jednostki w warunkach współczesnego kapitalizmu, zachęcając do szerszej analizy problemu subordynacji ciała i umysłu względem obowiązujących dziś norm.
 
Kuratorka: Sylwia Serafinowicz

The first presentation of the international collection of contemporary art that has been built up at Wrocław Contemporary Museum since 2011 addresses the issue of today’s “labor relations”. The phrase refers to the relations between the employer and the employee whose current dynamics is determined by the very same processes that influence the global markets: colonialism, industrialisation and capitalism. They also shape the political landscape, migrant destinations, and the state of the body and the mind.
 
The sociopolitical profile of the exhibition makes a reference to Jerzy Ludwiński’s idea. In his 1966 text “Museum of Current Art”, he called for the creation of a museum that would act as a gentle seismograph and catalyst for detecting changes in the field of art. He viewed this field as part of the world around it, including the heavy industry that sponsored many symposia and exhibitions.
 
The artists participating in the exhibition refer to industry as a legacy that stimulates the present both nostalgically and critically. Anna Molska in her video work “Weavers” (2009) shows mines in today’s Lower Silesia and simultaneously refers to Gerhart Hauptmann’s play under the same title. Hauptmann, who had graduated from the Institute of Art in Wrocław (then: Breslau), described the revolt of Silesian weavers that broke out in 1844. The lyrics of the workers’ song taken from the play testify to their frustration resulting from starvation-level rations that they received for toiling in the factory: “If we sang till the rails cracked, if we sang till the manufacturers’ houses tumbled down – nobody cares.” The words of Hauptmann’s song are still relevant in the context of today’s labour relations, which are also depicted in Jeremy Deller’s piece. The banner reading “Today You Have Hay Off” (2013) quotes a message known to all zero-hours workers in the UK, who do not have the right to social benefits or minimum wages.
 
The illumination of the exhibition also refers to the industrial heritage. Made in cooperation with Seva Granik, it alludes to raves – illegal dance parties that were held in abandoned factories in Europe and the USA in the late 1980s and early 1990s. Deller emphasises that just like factories at the time of the industrial revolution, these parties were dangerous events where male and female bodies touched each other in the heat and to the accompaniment of the mechanical sounds shaking them.
 
When taking up the subject of labor relations one cannot fail to consider colonialism, which was developed by European states since the 16th century. The need to maximise profits derived from the colonies and their increasingly efficient subordination were among the main reasons for the rapid development of the means of transport and communication, which nowadays make international production and trade possible. Although the prefix to the term “post-colonialism” might suggest that the enrichment of West European and American states at the expense of Africa and Asia is a finished historical process, many contemporary researchers of the political and social reality emphasise that colonialism is still there, albeit in a more cynical and veiled form.
 
In Poland, analyses of the Polish colonialism of the Kresy (Eastern Borderland) are carried out, usually in the context of the Polish feudal system. However, the issue of Poland’s responsibility for the conquest of Africa and Asia is usually dismissed as a joke, considering the unsuccessful attempt to colonise Madagascar in the 1930s. Meanwhile, Poland as a trading partner actively participates in the international markets whose foundations are based on colonialism.
 
For this reason, works by artists such as Yinka Shonibare or Ed Atkins, which deal with the colonial past of France and Great Britain, comment on the history of our western European neighbours as much as on ours.
 
What appears in this context is the thread of communism and capitalism as two ideologies that divided the post-WW2 world into zones of economic and political influence. Works by Igor Grubić and Dominik Lang captured how the political transformations in this part of Europe affected the re-evaluation of concrete art styles. In their work “Dynamus” (2008), Little Warsaw, a Hungarian artist collective drawing on the experience of communism in which the artists grew up, depicted a human figure sitting astride on the globe; it simultaneously refers to the mythical Atlas and personifies the 20th-century totalitarian ambitions. Meanwhile, works by artists such as Monica Bonvicini, Krystian “Truth” Czaplicki and Eva Kotátková direct our attention to the weak condition of individuals in the age of today’s capitalism, which further encourages us to analyse the notion of the subordination of the body and mind to the currently binding norms.
 
Curator: Sylwia Serafinowicz

Wystawa: Pola Dwurnik "Piosenka o lekarzu i inne rysunki". 15.1.16 – 29.2.16 Exhibition: Pola Dwurnik "A Song About a Doctor and Other Drawings". 15.1.16 – 29.2.16

Wystawa prac Poli Dwurnik „Piosenka o lekarzu i inne rysunki”, odbywająca się w ramach Międzynarodowego Festiwalu Rysunku Think Tank lab Triennale, przypomina niecodzienną antologię rysunku, ukazującą ten gatunek w rozmaitych odsłonach i konfiguracjach. Zaprezentowanych zostanie na niej kilka cykli artystki, które powstały jako prace na papierze wykonane w bardzo różnych technikach, gwaszem, akwarelą, tuszem, ołówkiem czy kredką, m.in. seria rysunków „Don Carlo” (2012), „BWA” (2014), ”Piosenka dla Wojtka” (2014), „Złoty deszcz” (2015), a także cykl „Królowe malarstwa” (2014–2015).
 
Pola Dwurnik od lat obok malarstwa zajmuje się rysunkiem, za pomocą którego rejestruje rzeczywistość, ujmując ją w kadry pełne ironii i humoru. Jednym z głównych tematów jej twórczości jest sztuka, którą bada pod różnym kątem, poddając ją wnikliwej analizie. Fascynacja nią przejawia się zarówno w wyborze motywów, czerpanych z długiej tradycji nie tylko malarstwa, ale też innych dziedzin sztuki, jak też w żartobliwym komentowaniu sceny polskiego art worldu. Często obie te płaszczyzny nawiązań przenikają się, tworząc zabawnie zgrane całości, co sprawia, że dobrze zadomowione w tradycji motywy zyskują nowe życie. Najpełniejszym wyrazem poświęcenia swojego życia sztuce jest cykl „Królowe malarstwa”, nawiązujący do serii portretów Elżbiety I, która zamiast wejść w związek małżeński, postanowiła poślubić Anglię. Pola Dwurnik, wcielając się w postać tytułowej królowej, obejmuje władzę nad światem, który jednocześnie tworzy. Wchodzenie w rolę i przenikanie do terytorium własnej sztuki stało się z resztą jedną z charakterystycznych cech jej twórczości. Artystka, fantazjując na swój własny temat, zachowuje przy tym dystans wobec siebie samej – stając się czasem uczestniczką przedstawianych zdarzeń, czasem ich inicjatorką, innym razem tylko je komentuje.
 
Na wystawie zaprezentowane zostaną cykle, w których temat sztuki odsłania się na wielu płaszczyznach. Cykl „Don Carlo” stanowi współczesną interpretację historii z opery Giuseppe Verdiego, „Złoty deszcz” – którego tytuł ma proweniencję mitologiczną, odwołuje się do współczesnych erotycznych konotacji tego wyrażenia, jednocześnie wikłając w całą opowieść znanego wrocławskiego designera. Ujęta w kilkanaście komiksowych kadrów „Piosenka dla Wojtka” przywoływać będzie zaś postać znanego polskiego artysty wizualnego młodego pokolenia. Gdzieś w tle wybrzmi refren tytułowej piosenki o lekarzu, w której Pola Dwurnik zaprezentuje się widzom w dwóch nowych wcieleniach – jako autorka projektu muzycznego Cosmic Parrot oraz autorka rysunków w animacji.
 
Kuratorka: Anna Borowiec
 

The exhibition of Pola Dwurnik’s works under the title “A Song About a Doctor and Other Drawings”, held as part of the International Festival of Contemporary Drawing Think Tank Lab Triennale, will resemble an unusual anthology of drawing in various forms and configurations. The exhibition will feature several cycles of the artist’s works made on paper using very different techniques: gouache, watercolour, ink, pencil and coloured pencil, such as the “Don Carlo” series of drawings (2012), “BWA” (2014), “A Song for Wojtek” (2014), “Golden Rain” (2015), and the “Queens of Painting” cycle (2014-2015).
 
Apart from painting, Pola Dwurnik has for years been using the medium of drawing to register the reality by capturing it in frames full of irony and humour. One of the main themes in her practice is art, which she approaches and meticulously analyses from different standpoints. Her fascination with art is manifested both in her selection of motifs, drawn from the long tradition of painting and other fields of art, and her mocking commentary on the Polish art world. These two planes of references often permeate each other to create playfully juxtaposed wholes, which endows well-established motifs with a new life. Her devotion to art is most fully expressed in the “Queens of Painting” cycle, referring to the series of portraits of Queen Elisabeth I, who instead of getting married to a man decided to marry England. By impersonating the eponymous queen, Pola Dwurnik assumes control of a world that she is simultaneously creating. Adopting the role and venturing into the territory of her own art is one of the characteristic features of her practice. While fantasising about herself, the artist manages to keep her distance from herself, sometimes by becoming a participant in the depicted events, sometimes by initiating them, and at other times – by just commenting on them.
 
The exhibition will feature cycles that approach the notion of art on many levels. The “Don Carlo” cycle is a contemporary interpretation of the story known from Giuseppe Verdi’s operas; “Golden Rain”, whose title is rooted in mythology, makes references to today’s erotic connotations triggered by the phrase while entangling a well-known designer from Wrocław in the plot; “A Song for Wojtek”, comprising a dozen comic drawings, refers to a famed Polish visual artist of the young generation. Somewhere in the background, the refrain of the eponymous song about a doctor will be heard, in which Pola Dwurnik will reveal two of her most recent personas – of the initiator of the Cosmic Parrot music project and of the artist who makes animated drawings.
 
Curator: Anna Borowiec
 

Wystawa: "Nowa sztuka dla nowego społeczeństwa". 25.9.15 – 30.11.15 Exhibition: "New art for new society" 25.9.15 – 30.11.15

Wystawa “Nowa sztuka dla nowego społeczeństwa” przygotowana we współpracy z Muzeum Sztuki Współczesnej w Zagrzebiu ukazuje kierunki, ruchy i zjawiska artystyczne, prezentujące powojenną chorwacką neoawangardę w linii nurtu neokonstuktywistycznego, która była obecna w Zagrzebiu od lat 50. XX wieku, a szczyt jej rozwoju przypadał na lata 1961 – 1973, gdy miały miejsce międzynarodowe wystawy ruchu Nove Tendencije (Nowe Tendencje). Umożliwiły one komunikację pomiędzy twórcami, krytykami i grupami artystycznymi, takimi jak Groupe de Recherche d’Art Visuel (GRAV), Equipo 57 z Hiszpanii, Gruppo N, Gruppo T, MID, Gruppo 63, Operativo R i Azimuth z Włoch, Zero z Niemiec czy Anonima Group ze Stanów Zjednoczonych. Na wystawie prezentowane są zatem prace zarówno chorwackich artystów (Boris Bućan, Tomislav Gotovac, Sanja Iveković, Aleksandar Srnec, Josip Stošić), jak i twórców z innych krajów byłego bloku wschodniego, ale również z zachodniej Europy (Alberto Biasi, Jesus Raphael Soto, François Morellet, André Cadere, Annette Messager, Victor Vasarely), powstałe w różnych technikach: obrazy, grafiki, obiekty, instalacje, fotografie, dokumentacja fotograficzna i audiowizualna.
 
Obok artystów, których twórczość sytuuje się w obszarze poszukiwań związanych z ruchem Nowych Tendencji, ekspozycja ukazuje twórców, których działania artystyczne mieściły się w nurcie New Art Practice (m.in. Grupa Sześciu Autorów) – który narodził się w późnych latach 60. i rozwijał w latach 70. Ekspozycja prezentuje także prace artystów współczesnych, którzy są kontynuatorami tych poetyk, czy też skupiają się na poszukiwaniach wizualnych (Ivana Franke), interaktywnych, komputerowo generowanych instalacjach i sztuce mediów, a także poszerzeniu pojęcia sztuki przy zastosowaniu współczesnych technologii i nauki: Davida Maljkovića, Davora Sanvincentiego, Grupy Fokus (Iva Kovač / Elvis Krstulović).
 
Na wystawie prezentowane są prace z kolekcji MSU oraz materiały dokumentalne i archiwalne z kolekcji Departamentu Dokumentacji i Biblioteki MSU skupione wokół dwóch ważnych inicjatyw wydawniczych muzeum – magazynów: „BIT International” i „SPOT” (czasopismo fotograficzne). Oba magazyny były tworzone przez kuratorów muzeum przy współudziale znaczących artystów i teoretyków, dzięki czemu stanowią ślad życia intelektualnego w Zagrzebiu lat 60. i 70. Artystyczne strony i eseje z tych magazynów ukazują kontekst awangardowego programu wystawienniczego muzeum. Prezentowani na wystawie artyści mieli bezpośredni udział w ukształtowaniu się chorwackiej sceny artystycznej i metodologii w tym okresie.
 
 

The exhibition “New art for new societ”y, prepared in cooperation with the MSU Museum of Contemporary Art in Zagreb, illustrates the trends, movements and artistic phenomena that characterised the postwar Croatian avant-garde in its neo-Constructivist line. It existed in Zagreb from the 1950s, and its heyday was from 1961 to 1973 when the Nove Tendencije (New Tendencies) exhibitions took place. They served as a platform of communication between artists, critics and artist groups, such as Groupe de Recherche d’Art Visuel (GRAV) and Equipo 57 from Spain; Gruppo N, Gruppo T, MID, Gruppo 63, Operativo R and Azimuth from Italy; Zero from Germany or the Anonima Group from the USA. This exhibition features works by both Croatian artists (Boris Bućan, Tomislav Gotovac, Sanja Iveković, Aleksandar Srnec, Josip Stošić) and artists from other countries of the Eastern Bloc and Western Europe alike (Alberto Biasi, Jesus Raphael Soto, François Morellet, André Cadere, Annette Messager, Victor Vasarely), which were made in various techniques: painting, graphics, object art, installation, photography, photographic and audiovisual documentation.
 
Apart from artists whose practice included experiments connected with the New Tendencies movement, the show also presents those practitioners whose work falls into the New Art Practice current (including the Group of Six Artists), which emerged in the late 1960s and developed in the 1970s. Moreover, the exhibition features works by contemporary artists who continued this poetics, focused on visual experiments (Ivana Franke), interactive or computer generated installations and media art as well as those who broadened the notion of art by using modern technologies and science: David Maljković, Davor Sanvincenti, the Fokus group (Iva Kovač / Elvis Krstulović).
 
The presentation shows pieces from the collection of the Museum of Contemporary Art in Zagreb, documentary and archive materials from the collection of the MSU’s Library and Documentation Department, which revolved around two important publishing initiatives of the museum – the magazines BIT International and SPOT (photography magazine). Both magazines were created by the MSU curators with significant contribution of notable artists and theoreticians, and thus can be perceived as a testimony to the intellectual life of Zagreb in the 1960s and 1970s. The artistic pages and essays included in these magazines present the context of the museum’s avant-garde exhibition programme. The artists featured in this exhibition directly participated in the formation of the Croatian art scene and methodology of that period.
 
 

Wystawa: "Niezidentyfikowane obiekty artystyczne w epoce sztuki aktualnej". 26.6.15 – 7.9.15 Exhibition: "Unidentified Artistic Objects in the Age of Current Art" 26.6.15 – 7.9.15

Daniel Malone odczarowuje eksperymentalne praktyki Galerii pod Moną Lisą w serii interwencji i ,,niezidentyfikowanych obiektów”. Punktem wyjścia projektu jest dokumentacja fotograficzna i tekstowa galerii prowadzonej między 1967 i 1971 rokiem w siedzibie Klubu Międzynarodowej Prasy i Książki przez Jerzego Ludwińskiego i Marię Berny, kierownika KMPiK. To laboratorium nowych postaw i form było narzędziem rejestrującym zachodzące w polu sztuki zmiany i otwierającym uczestników wystaw, a także grono jej odbiorców, na rozmowę o bieżących wydarzeniach. Artystami, dla których jasna, przechodnia sala galerii stała się miejscem eksperymentu, byli między innymi Jan Chwałczyk, Zdzisław Jurkiewicz, Jerzy Rosołowicz i Wanda Gołkowska. Każdy z nich na swój indywidualny, autorski sposób przekroczył granice tradycyjnie rozumianego obiektu artystycznego, jakim był obraz i rzeźba.
 
Wystawa Daniela Malone nie jest próbą rekonstrukcji tych wydarzeń, ale dążeniem do zrozumienia tego, na co patrzymy i o czym czytamy w zachowanej dokumentacji. Współczesna interpretacja oddaje niedoskonałość przekazu, niejasności, które z niego wynikają, a także niemożliwością pełnego zrozumienia oryginalnych konstrukcji i wartości haptycznych na podstawie zdjęcia, czy projektu. Malone sfotografował wykonane przedmioty zarówno w przestrzeni Muzeum Współczesnego Wrocław, jak i w okolicach, w których planowane jest postawienie jego nowej siedziby, tym samym zwracając się nie tylko ku marzeniom na temat instytucji wyrażonym przez Ludwińskiego w tekstach i w praktyce galerii, ale także we współczesnych projektach, które czekają na swoją realizację.
 
Projekt zrealizowany dzięki pomocy Restauracji Piwnica Świdnicka, Akademickiego Radia LUZ i magazynu “Odra”.
 
 

In his series of interventions and “unidentified objects”, Daniel Malone demystifies the Mona Lisa Gallery’s experimental practice. The starting point for the project is the photographic and textual documentation of the gallery’s functioning at the International Press and Book Club from 1967 to 1971. Run by Jerzy Ludwiński and Maria Berny, the Club’s director, this laboratory of new approaches and forms was a tool for registering the changes occurring within the field of art, enabling both the exhibition participants and viewers to discuss the current affairs. The bright connecting room of the gallery became an experimental space for a number of artists, including Jan Chwałczyk, Zdzisław Jurkiewicz, Jerzy Rosołowicz, and Wanda Gołkowska. Each of them, in their own unique way, transgressed the boundaries of an artwork traditionally defined as a painting or a sculpture.
 
Instead of attempting to reconstruct these events, Daniel Malone’s exhibition aims at grasping the meaning of that which we see and read in the existing documentation. Interpreting it from today’s point of view, we become aware of the imperfect nature of the documents and the resulting ambiguities as well as of the impossibility to fully comprehend the original constructions or the haptic aspect of the artworks on the basis of a photograph or a sketch. Malone photographed his objects both inside Wrocław Contemporary Museum and in the area where its new seat is planned; he thus addressed not only the ideal of an institution as described by Ludwiński in his texts and manifested in his curatorial practice, but also in contemporary projects that are about to be put into practice.
 
The project has been made possible thanks to Restauracja Piwnica Świdnicka, Akademickie Radio Luz and “Odra” magazine.
 
 

Wystawa: "Dzikie pola. Historia awangardowego Wrocławia". 19.6.15 – 13.9.15 "The Wild West. A History of Wrocław’s Avant-Garde" 19.6.15 – 13.9.15

Wrocław — miasto na „Ziemiach Odzyskanych” liczące przed wojną blisko milion mieszkańców, przez dekady nie mogło odbudować się po zniszczeniach spowodowanych walkami o Festung Breslau. Na tych fascynujących „dzikich polach”, usytuowanych na rubieżach komunistycznego kraju, na styku różnych kultur i migracji, wrocławscy artyści stworzyli w duchu wolności i niezależności swój oryginalny mikrokosmos, którego istotą były śmiałe eksperymenty i międzynarodowa współpraca z partnerami po obydwu stronach żelaznej kurtyny.
 
Wystawa prezentuje dzieła sztuki, filmy, fotografie dokumentalne i obiekty oraz rejestracje dźwiękowe — blisko 500 obiektów z dziedziny sztuk wizualnych, architektury, urbanistyki, teatru, filmu, designu, życia codziennego we Wrocławiu od lat 60. po współczesność.
 
Jej historyczna narracja rozpoczyna się w połowie lat 60. i ma związek z osiedleniem się we Wrocławiu dwóch wielkich wizjonerów sztuki: Jerzego Grotowskiego, twórcy Teatru Laboratorium, oraz Jerzego Ludwińskiego — autora pionierskiej koncepcji Muzeum Sztuki Aktualnej we Wrocławiu i założyciela Galerii pod Moną Lisą. We Wrocławiu wykuwał się polski konceptualizm i ruch poezji konkretnej, ze Stanisławem Dróżdżem na czele. Działali tacy artyści jak Jerzy Rosołowicz, Zdzisław Jurkiewicz, Jan Chwałczyk, Wanda Gołkowska, Natalia LL i Andrzej Lachowicz, Romuald i Anna Kuterowie; w teatrze — obok Laboratorium — inne eksperymentalne działania prowadził Helmut Kajzar i Kazimierz Braun, współpracujący blisko z Tadeuszem Różewiczem. W Muzeum Architektury w latach 70. odbywały się wystawy utopijnych projektów Terra, w których udział brali młodzi wówczas twórcy: Arata Isozaki, Renzo Piano, Richard Rogers, Tadao Ando, Rem Koolhaas — dzisiaj gwiazdy światowej architektury. Z wrocławskiej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych wyszło pokolenie „wrocławskiej szkoły plakatu” z Janem Sawką, Jerzym Czerniawskim, Janem Jaromirem Aleksiunem i Eugeniuszem Getem-Stankiewiczem. We Wrocławskiej Wytwórni Filmowej powstał Popiół i diament Andrzeja Wajdy, Pamiętnik znaleziony w Saragossie Wojciecha Jerzego Hasa, nieukończony film Na srebrnym globie Andrzeja Żuławskiego, Zdjęcia próbne Agnieszki Holland. „Wrocław otwarty” współtworzyły także międzynarodowe spotkania podczas kolejnych edycji Jazzu nad Odrą, Festiwali Teatru Otwartego organizowanych przez Teatr Kalambur czy warsztatów Laboratorium. W latach 80. tradycja akcji ulicznych zyskała nowe oblicze w działaniach Pomarańczowej Alternatywy, muzycznych performansach Kormoranów oraz happeningach LUXUSU.
 
Wystawa Dzikie pola nie jest jednak opowieścią o sztuce Wrocławia, lecz o tym szczególnym mieście widzianym poprzez powstającą tam sztukę. O mieście wież kościołów gotyckich, budynków Maxa Berga, Hansa Poelziga, Ericha Mendelsohna czy Hansa Scharouna, do którego polscy przybysze wnieśli nowe wartości, ale przede wszystkim wlali w nie nowe życie.
 
Artyści: Jan Jaromir Aleksiun, Antosz i Andzia, Gabor Attalai, Krystyna i Marian Barscy, Paolo Barrile, Krzysztof Bednarski, László Beke, Włodzimierz Borowski, Jan Bortkiewicz, Piotr Bosacki, Dariusz Brygier, Olaf Brzeski, Cezary Chrzanowski, Jan Chwałczyk, Ewa Ciepielewska, Czesław Czajkowski, Krystian Czaplicki (Truth), Paweł Czepułkowski, Jerzy Czerniawski, Oskar Dawicki z chórem ARS CANTANDI, Rineke Dijkstra, Michał Djament, Zbigniew Dłubak, Tomasz Domański, Jerzy Domaradzki, Jean Marie Drot, Stanisław Dróżdż, Antoni Dzieduszycki, Jerzy Federowicz, Herve Fischer, Karolina Freino, Eugeniusz Get-Stankiewicz, Artur „Goły” Gołacki, Wanda Gołkowska, Zbigniew Gostomski, Klaus Groh, Jerzy Grotowski, Grupa Luxus, Bożena Grzyb-Jarodzka, Małgorzata Gusta, Oskar Hansen, Marcin Harlender, Jadwiga Hawrylak-Grabowska, Agnieszka Holland, Zdzisław Holuka, IP Group (Łukasz Twarkowski, Jakub Lech, Anka Herbut, Bogumił Misala, Piotr Choromański), Rafał Jakubowicz, Jacek „Ponton” Jankowski, Konrad Jarodzki, Paweł Jarodzki, Mariusz Jodko, Zdzisław Jurkiewicz, Helmut Kajzar, Małgorzata Kazimierczak, Paweł Kędzierski, Mirosław Koch, Maciej Kochajewski, Grzegorz Kolasiński, Bartosz Konieczny, Tadeusz Konwicki, Bartosz Korzeniowski, Jerzy Kosałka, Marzenna Kosińska, Paweł Kowzan, Barbara Kozłowska, Grzegorz Królikiewicz, Tadeusz Kubiak, Marlena Kudlicka, Anna Kutera, Romuald Kutera, Natalia LL, Piotr Lachman, Andrzej Lachowicz, Suzy Lake, Olga Lewicka, Zbigniew Libera, Witold Lipiński, Witold Liszkowski, Bogusław Litwiniec, Jerzy Ludwiński, Łuhuu! (Katarzyna Goleń, Karina Marusińska, Agnieszka Rzeźniak i Natalia Rzeźniak), Zbigniew Makarewicz, Daniel Malone, Jolanta Marcolla, Dora Maurer, Krzysztof Meisner, J. Michalewski, Maria Michałowska, Bogusław Michnik, Karel Miler, Eugeniusz Minciel, Lech Mrożek, Roland Nicolaus, Ernest Niemczyk, Zbigniew Olchowik, Piotr Olszański, Krzysztof Orluk, Stanisław Pater, Laura Pawela, Géza Perneczky, Anna Płotnicka, Ludmiła Popiel, Małgorzata Potocka, Marek Puchała, Robert Rehfeldt, Andrzej Rogowski, Tadeusz Rolke, Wacław Ropiecki, Andrzej Sapija, Jan Sawka, Carolee Schneemann, Allan Sekula, Stanisław Sielicki, Aleksander Sikora, Skalpel, Krzysztof Skarbek, Piotr, Skiba, Eugeniusz Smoliski, Michael Snow, Kama Sokolnicka, Zdzisław Sosnowski, Petr Stembera, Tomasz „Mniamek” Stępień, Bronisław Szubzda, Tomasz Szwed, Jan Świdziński, Elżbieta Tejchman, Miroljub Todorović, Endre Toth, Jerzy Troszczyński, Krzysztof Wałaszek, Torgeir Wethal, Anastazy Wiśniewski, Ryszard Wojtyłła, Zorka Wollny, Paul Woodrow, Valie Export, Pierre Vandrepote, Jacek Zachodny, Krzysztof Zarębski, Sylwester Zdobylak, Wiesław Zdort, Carsten Zorn, Andrzej Żuławski
 
Użyczający: BWA Warszawa, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsko, Dolnośląskie Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych (Wrocław), Filmoteka Narodowa, Fundacja Jednostka Architektury, Mariusz Jodko, Galeria Foksal (Warszawa), Galeria Piekary (Cezary Pieczyński), Galerie ŻAK | BRANICKA (Berlin), Instytut im. Jerzego Grotowskiego, Instytut INA, IP Group (Łukasz Twarkowski, Jakub Lech, Anka Herbut, Bogumił Misala, Piotr Choromański), Muzeum Architektury we Wrocławiu, Muzeum Narodowe w Warszawie, Muzeum Narodowe we Wrocławiu, Muzeum Sztuki w Łodzi, Odin Teatret, Stowarzyszenie Europejskich Więzi, Studio filmowe Kadr, TVP Warszawa, TVP Wrocław, Zakład Narodowy im. Ossolińskich
oraz
Mira Aleksiun, Jolanta Bielańska, Jan Bortkiewicz, Katarzyna Chierowska, Cezary Chrzanowski, Jan Chwałczyk, Marcin Cichy (zespół Skalpel), Czesław Czajkowski, Osman Djajadisastra, Anna Dróżdż, Jacek „Ponton“ Jankowski, Alina Jurkiewicz-Maluga, Mirosław Emil Koch, Grzegorz Kolasiński, Krzysztof Konieczny, Jerzy Kosałka, Marzenna Kosińska, Anna i Romuald Kutera, Natalia Lach-Lachowicz, Andrzej Lachowicz, Jolanta Lothe, Halina i Bogusław Litwińcowie, Jacek Lizurej, Zbigniew Makarewicz, Ferruccio Marotti, Bogusław Michnik, Eugeniusz Minciel, Lech Mrożek, Mira Nikodemska, Izabela Olejnik, Paweł Piotrowicz, Małgorzata Potocka, Andrzej Rogowski, Stanisław Sielicki, Wojciech Siwek, Krzysztof Skarbek, Andrzej Krzysztof Wałaszek, Piotr Wierzbicki, Maria Małgorzata Wilkońska-Holuka
 
WYSTAWA PRZYGOTOWANA PRZEZ MUZEUM WSPÓŁCZESNE WROCŁAW
we współpracy z Zachętą — Narodową Galerią Sztuki
w ramach programu Europejskiej Stolicy Kultury Wrocław 2016
pokaz premierowy: Zachęta — Narodowa Galeria Sztuki, pl. Małachowskiego 3, Warszawa,
19 czerwca – 13 września 2015
 
Wernisaż: 18.6.15 (czwartek), godz. 19.00, Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa, pl. Małachowskiego 3.
 
Wystawa podróżuje następnie do Kunsthalle Koszyce, Museum Bochum, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Zagrzebiu.
 
Wystawa pod patronatem Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego prof. Małgorzaty Omilanowskiej oraz Prezydenta Wrocławia Rafała Dutkiewicza.
 
Komisarz wystawy: Dorota Monkiewicz, dyrektorka Muzeum Współczesnego Wrocław
 
Aranżacja wystawy: Robert Rumas
 
Kuratorzy: Michał Duda, Anka Herbut, Anna Mituś, Paweł Piotrowicz, Adriana Prodeus, Sylwia Serafinowicz, Piotr Stasiowski
 
Koordynacja: Jola Bielańska (MWW), Julia Leopold (Zachęta)
 
“Dzikie pola. Historia awangardowego Wrocławia. Przewodnik”, pod red. Doroty Monkiewicz; autorzy: Olga Tokarczuk, Klaus Bachmann, Małgorzata Dawidek Gryglicka, Michał Duda, Jolanta Gromadzka, Anka Herbut, Agata Jakubowska, Anna Markowska, Anna Mituś, Magda Piekarska, Paweł Piotrowicz, Piotr Stasiowski, Mirosław Ratajczak, Sylwia Serafinowicz, Joanna Stembalska, Łukasz Wojciechowski.
 
Sponsorzy: Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Narodowe Forum Muzyki, ESK 2016.
 
Patroni medialni: The Warsaw Voice, Stolica, Artinfo.pl, Gazeta Wrocławska, Radio Wrocław, Radio RAM, TVP Wrocław.
 
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
 
 

Wrocław — a city in the Recovered Territories, which before the Second World War had nearly one million inhabitants, for decades could not be rebuilt after being destroyed in the Siege of Breslau. Out in these fascinating wild fields situated at the edge of a communist country where various cultures met, in a spirit of freedom and independence, artists have created their own original microcosm with bold experiments and international cooperation with partners from both sides of the Iron Curtain at its heart.
 
The exhibition presents works of art, films, documentary photographs, objets d’art, and recordings — nearly 500 works of visual arts, architecture, urbanism, theatre, film, design, and everyday life of Wrocław since the 1960s until the present.
 
The exhibition narration starts in the mid-sixties and it is connected with two great art visionaries moving to Wrocław: Jerzy Grotowski, the founder of the Laboratory Theatre, and Jerzy Ludwiński, the author of models of cultural institutions like Museum of Current Art and the founder of Mona Lisa Gallery. Wrocław is a city where Polish conceptualism and concrete poetry under Stanisław Dróżdż’s leadership started. Here artists like Jerzy Rosołowicz, Zdzisław Jurkiewicz, Jan Chwałczyk, Wanda Gołkowska, Natalia LL and Andrzej Lachowicz, Romuald and Anna Kutera worked. In Wrocław, next to the Laboratory Theatre, Helmut Kajzar and Kazimierz Braun, who worked with Tadeusz Różewicz, experimented with dramatic form. In the 1970s, the Museum of Architecture held exhibitions of utopia projects Terra where works of young artists like Arata Isozaki, Renzo Piano, Richard Rogers, Tadao Ando, Rem Koolhaas — now world famous architects were shown. Among the graduates of the Higher School of Fine Arts in the city of Wrocław one can find so-called generation of Wrocław School of Posters with Jan Sawka, Jerzy Czerniawski, Jan Jaromir Aleksiun, and Eugeniusz Get-Stankiewicz. It is the Feature Film Studio in Wrocław where Andrzej Wajda made Ashes and Diamonds, Wojciech Jerzy Has — The Saragossa Manuscript, Agnieszka Holland — Screen Tests, and Jerzy Żuławski started working with On the Silver Globe. International meetings during Jazz nad Odrą Festival, the Festival of Open Theatre organised by Kalambur Theatre, or workshops run by the Laboratory are but few events that contribute to the image of open Wrocław. In the 1980s, the tradition of street happenings took on a new character through the actions of the Orange Alternative, the musical performances by Kormorany, as well as the artistic ‘situations’ created by LUXUS.
 
The exhibition Wild West is not a story of the art of Wrocław. It is a story about this special city seen through the art created there. It is a story about a city with towers of gothic churches, buildings designed by Max Berg, Hans Poelzig, Erich Mendelsohn, or Hans Scharoun, where the newly arriving Poles have brought new values and most of all, new life.
 
Artists: Jan Jaromir Aleksiun, Antosz i Andzia, Gabor Attalai, Krystyna i Marian Barscy, Paolo Barrile, Krzysztof Bednarski, László Beke, Włodzimierz Borowski, Jan Bortkiewicz, Piotr Bosacki, Dariusz Brygier, Olaf Brzeski, Cezary Chrzanowski, Jan Chwałczyk, Ewa Ciepielewska, Czesław Czajkowski, Krystian Czaplicki (Truth), Paweł Czepułkowski, Jerzy Czerniawski, Oskar Dawicki z chórem ARS CANTANDI, Rineke Dijkstra, Michał Djament, Zbigniew Dłubak, Tomasz Domański, Jerzy Domaradzki, Jean Marie Drot, Stanisław Dróżdż, Antoni Dzieduszycki, Jerzy Federowicz, Herve Fischer, Karolina Freino, Eugeniusz Get-Stankiewicz, Artur „Goły” Gołacki, Wanda Gołkowska, Zbigniew Gostomski, Klaus Groh, Jerzy Grotowski, Grupa Luxus, Bożena Grzyb-Jarodzka, Małgorzata Gusta, Oskar Hansen, Marcin Harlender, Jadwiga Hawrylak-Grabowska, Agnieszka Holland, Zdzisław Holuka, IP Group (Łukasz Twarkowski, Jakub Lech, Anka Herbut, Bogumił Misala, Piotr Choromański), Rafał Jakubowicz, Jacek „Ponton” Jankowski, Konrad Jarodzki, Paweł Jarodzki, Mariusz Jodko, Zdzisław Jurkiewicz, Helmut Kajzar, Małgorzata Kazimierczak, Paweł Kędzierski, Mirosław Koch, Maciej Kochajewski, Grzegorz Kolasiński, Bartosz Konieczny, Tadeusz Konwicki, Bartosz Korzeniowski, Jerzy Kosałka, Marzenna Kosińska, Paweł Kowzan, Barbara Kozłowska, Grzegorz Królikiewicz, Tadeusz Kubiak, Marlena Kudlicka, Anna Kutera, Romuald Kutera, Natalia LL, Piotr Lachman, Andrzej Lachowicz, Suzy Lake, Olga Lewicka, Zbigniew Libera, Witold Lipiński, Witold Liszkowski, Bogusław Litwiniec, Jerzy Ludwiński, Łuhuu! (Katarzyna Goleń, Karina Marusińska, Agnieszka Rzeźniak i Natalia Rzeźniak), Zbigniew Makarewicz, Daniel Malone, Jolanta Marcolla, Dora Maurer, Krzysztof Meisner, J. Michalewski, Maria Michałowska, Bogusław Michnik, Karel Miler, Eugeniusz Minciel, Lech Mrożek, Roland Nicolaus, Ernest Niemczyk, Zbigniew Olchowik, Piotr Olszański, Krzysztof Orluk, Stanisław Pater, Laura Pawela, Géza Perneczky, Anna Płotnicka, Ludmiła Popiel, Małgorzata Potocka, Marek Puchała, Robert Rehfeldt, Andrzej Rogowski, Tadeusz Rolke, Wacław Ropiecki, Andrzej Sapija, Jan Sawka, Carolee Schneemann, Allan Sekula, Stanisław Sielicki, Aleksander Sikora, Skalpel, Krzysztof Skarbek, Piotr Skiba, Eugeniusz Smoliski, Michael Snow, Kama Sokolnicka, Zdzisław Sosnowski, Petr Stembera, Tomasz „Mniamek” Stępień, Bronisław Szubzda, Tomasz Szwed, Jan Świdziński, Elżbieta Tejchman, Miroljub Todorović, Endre Toth, Jerzy Troszczyński, Krzysztof Wałaszek, Torgeir Wethal, Anastazy Wiśniewski, Ryszard Wojtyłła, Zorka Wollny, Paul Woodrow, Valie Export, Pierre Vandrepote, Jacek Zachodny, Krzysztof Zarębski, Sylwester Zdobylak, Wiesław Zdort, Carsten Zorn, Andrzej Żuławski
 
Objects and films loaned by: BWA Warszawa, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsko, Dolnośląskie Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych (Wrocław), Filmoteka Narodowa, Fundacja Jednostka Architektury, Mariusz Jodko, Galeria Foksal (Warszawa), Galeria Piekary (Cezary Pieczyński), Galerie ŻAK | BRANICKA (Berlin), Instytut im. Jerzego Grotowskiego, Instytut INA, IP Group (Łukasz Twarkowski, Jakub Lech, Anka Herbut, Bogumił Misala, Piotr Choromański), Muzeum Architektury we Wrocławiu, Muzeum Narodowe w Warszawie, Muzeum Narodowe we Wrocławiu, Muzeum Sztuki w Łodzi, Odin Teatret, Stowarzyszenie Europejskich Więzi, Studio filmowe Kadr, TVP Warszawa, TVP Wrocław, Zakład Narodowy im. Ossolińskich
and
Mira Aleksiun, Jolanta Bielańska, Jan Bortkiewicz, Katarzyna Chierowska, Cezary Chrzanowski, Jan Chwałczyk, Marcin Cichy (zespół Skalpel), Czesław Czajkowski, Osman Djajadisastra, Anna Dróżdż, Jacek „Ponton“ Jankowski, Alina Jurkiewicz-Maluga, Mirosław Emil Koch, Grzegorz Kolasiński, Krzysztof Konieczny, Jerzy Kosałka, Marzenna Kosińska, Anna i Romuald Kutera, Natalia Lach-Lachowicz, Andrzej Lachowicz, Jolanta Lothe, Halina i Bogusław Litwińcowie, Jacek Lizurej, Zbigniew Makarewicz, Ferruccio Marotti, Bogusław Michnik, Eugeniusz Minciel, Lech Mrożek, Mira Nikodemska, Izabela Olejnik, Paweł Piotrowicz, Małgorzata Potocka, Andrzej Rogowski, Stanisław Sielicki, Wojciech Siwek, Krzysztof Skarbek, Andrzej Krzysztof Wałaszek, Piotr Wierzbicki, Maria Małgorzata Wilkońska-Holuka
 
AN EXHIBITION ORGANISED BY WROCŁAW CONTEMPORARY MUSEUM
in collaboration with Zachęta — National Gallery of Art
held as a part of the European Capital of Culture Wrocław 2016 programme
premiere display: Zachęta — National Gallery of Art, pl. Małachowskiego 3, Warsaw, 19th June–13th September 2015
 
Vernissage: 18.6.15 (Thursday), 7:00 PM, Zacheta — National Gallery of Art, Warsaw, pl. Małachowskiego 3.
 
The exhibition will then be shown in Kunsthalle Košice, Kunstmuseum Bochum, the Museum of Contemporary Art in Zagreb.
 
The exhibition is organised under the patronage of Minister of Culture and National Heritage of the Republic of Poland Prof. Małgorzata Omilanowska and President of the City of Wrocław Rafał Dutkiewicz.
 
exhibition commissioner: Dorota Monkiewicz, Head of Wrocław Contemporary Museum
 
exhibition arrangement: Robert Rumas
 
curators: Michał Duda, Anka Herbut, Anna Mituś, Paweł Piotrowicz, Adriana Prodeus, Sylwia Serafinowicz, Piotr Stasiowski
 
co-ordination: Julia Leopold (Zachęta), Jola Bielańska (MWW)
 
“Dzikie pola. Historia awangardowego Wrocławia. Przewodnik” / The Wild West. A History of Wrocław’s Avant-Garde. A guide, edited by Dorota Monkiewicz; authors: Olga Tokarczuk, Klaus Bachmann, Małgorzata Dawidek Gryglicka, Michał Duda, Jolanta Gromadzka, Anka Herbut, Agata Jakubowska, Anna Markowska, Anna Mituś, Magda Piekarska, Paweł Piotrowicz, Piotr Stasiowski, Mirosław Ratajczak, Sylwia Serafinowicz, Joanna Stembalska, Łukasz Wojciechowski.
 
Sponsors: Polish Ministry of Culture and National Heritage, National Forum of Music, ECC 2016.
 
Media partners: The Warsaw Voice, Stolica, Artinfo.pl, Gazeta Wrocławska, Radio Wrocław, Radio RAM, TVP Wrocław.
 
Co-financed by the Polish Ministry of Culture and National Heritage.
 
 

Wystawa: "Dzikie pola. Historia awangardowego Wrocławia". 19.6.15 – 13.9.15 "The Wild West. A History of Wrocław’s Avant-Garde" 19.6.15 – 13.9.15

Wrocław — miasto na „Ziemiach Odzyskanych” liczące przed wojną blisko milion mieszkańców, przez dekady nie mogło odbudować się po zniszczeniach spowodowanych walkami o Festung Breslau. Na tych fascynujących „dzikich polach”, usytuowanych na rubieżach komunistycznego kraju, na styku różnych kultur i migracji, wrocławscy artyści stworzyli w duchu wolności i niezależności swój oryginalny mikrokosmos, którego istotą były śmiałe eksperymenty i międzynarodowa współpraca z partnerami po obydwu stronach żelaznej kurtyny.
 
Wystawa prezentuje dzieła sztuki, filmy, fotografie dokumentalne i obiekty oraz rejestracje dźwiękowe — blisko 500 obiektów z dziedziny sztuk wizualnych, architektury, urbanistyki, teatru, filmu, designu, życia codziennego we Wrocławiu od lat 60. po współczesność.
 
Jej historyczna narracja rozpoczyna się w połowie lat 60. i ma związek z osiedleniem się we Wrocławiu dwóch wielkich wizjonerów sztuki: Jerzego Grotowskiego, twórcy Teatru Laboratorium, oraz Jerzego Ludwińskiego — autora pionierskiej koncepcji Muzeum Sztuki Aktualnej we Wrocławiu i założyciela Galerii pod Moną Lisą. We Wrocławiu wykuwał się polski konceptualizm i ruch poezji konkretnej, ze Stanisławem Dróżdżem na czele. Działali tacy artyści jak Jerzy Rosołowicz, Zdzisław Jurkiewicz, Jan Chwałczyk, Wanda Gołkowska, Natalia LL i Andrzej Lachowicz, Romuald i Anna Kuterowie; w teatrze — obok Laboratorium — inne eksperymentalne działania prowadził Helmut Kajzar i Kazimierz Braun, współpracujący blisko z Tadeuszem Różewiczem. W Muzeum Architektury w latach 70. odbywały się wystawy utopijnych projektów Terra, w których udział brali młodzi wówczas twórcy: Arata Isozaki, Renzo Piano, Richard Rogers, Tadao Ando, Rem Koolhaas — dzisiaj gwiazdy światowej architektury. Z wrocławskiej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych wyszło pokolenie „wrocławskiej szkoły plakatu” z Janem Sawką, Jerzym Czerniawskim, Janem Jaromirem Aleksiunem i Eugeniuszem Getem-Stankiewiczem. We Wrocławskiej Wytwórni Filmowej powstał Popiół i diament Andrzeja Wajdy, Pamiętnik znaleziony w Saragossie Wojciecha Jerzego Hasa, nieukończony film Na srebrnym globie Andrzeja Żuławskiego, Zdjęcia próbne Agnieszki Holland. „Wrocław otwarty” współtworzyły także międzynarodowe spotkania podczas kolejnych edycji Jazzu nad Odrą, Festiwali Teatru Otwartego organizowanych przez Teatr Kalambur czy warsztatów Laboratorium. W latach 80. tradycja akcji ulicznych zyskała nowe oblicze w działaniach Pomarańczowej Alternatywy, muzycznych performansach Kormoranów oraz happeningach LUXUSU.
 
Wystawa Dzikie pola nie jest jednak opowieścią o sztuce Wrocławia, lecz o tym szczególnym mieście widzianym poprzez powstającą tam sztukę. O mieście wież kościołów gotyckich, budynków Maxa Berga, Hansa Poelziga, Ericha Mendelsohna czy Hansa Scharouna, do którego polscy przybysze wnieśli nowe wartości, ale przede wszystkim wlali w nie nowe życie.
 
Artyści: Jan Jaromir Aleksiun, Antosz i Andzia, Gabor Attalai, Krystyna i Marian Barscy, Paolo Barrile, Krzysztof Bednarski, László Beke, Włodzimierz Borowski, Jan Bortkiewicz, Piotr Bosacki, Dariusz Brygier, Olaf Brzeski, Cezary Chrzanowski, Jan Chwałczyk, Ewa Ciepielewska, Czesław Czajkowski, Krystian Czaplicki (Truth), Paweł Czepułkowski, Jerzy Czerniawski, Oskar Dawicki z chórem ARS CANTANDI, Rineke Dijkstra, Michał Djament, Zbigniew Dłubak, Tomasz Domański, Jerzy Domaradzki, Jean Marie Drot, Stanisław Dróżdż, Antoni Dzieduszycki, Jerzy Federowicz, Herve Fischer, Karolina Freino, Eugeniusz Get-Stankiewicz, Artur „Goły” Gołacki, Wanda Gołkowska, Zbigniew Gostomski, Klaus Groh, Jerzy Grotowski, Grupa Luxus, Bożena Grzyb-Jarodzka, Małgorzata Gusta, Oskar Hansen, Marcin Harlender, Jadwiga Hawrylak-Grabowska, Agnieszka Holland, Zdzisław Holuka, IP Group (Łukasz Twarkowski, Jakub Lech, Anka Herbut, Bogumił Misala, Piotr Choromański), Rafał Jakubowicz, Jacek „Ponton” Jankowski, Konrad Jarodzki, Paweł Jarodzki, Mariusz Jodko, Zdzisław Jurkiewicz, Helmut Kajzar, Małgorzata Kazimierczak, Paweł Kędzierski, Mirosław Koch, Maciej Kochajewski, Grzegorz Kolasiński, Bartosz Konieczny, Tadeusz Konwicki, Bartosz Korzeniowski, Jerzy Kosałka, Marzenna Kosińska, Paweł Kowzan, Barbara Kozłowska, Grzegorz Królikiewicz, Tadeusz Kubiak, Marlena Kudlicka, Anna Kutera, Romuald Kutera, Natalia LL, Piotr Lachman, Andrzej Lachowicz, Suzy Lake, Olga Lewicka, Zbigniew Libera, Witold Lipiński, Witold Liszkowski, Bogusław Litwiniec, Jerzy Ludwiński, Łuhuu! (Katarzyna Goleń, Karina Marusińska, Agnieszka Rzeźniak i Natalia Rzeźniak), Zbigniew Makarewicz, Daniel Malone, Jolanta Marcolla, Dora Maurer, Krzysztof Meisner, J. Michalewski, Maria Michałowska, Bogusław Michnik, Karel Miler, Eugeniusz Minciel, Lech Mrożek, Roland Nicolaus, Ernest Niemczyk, Zbigniew Olchowik, Piotr Olszański, Krzysztof Orluk, Stanisław Pater, Laura Pawela, Géza Perneczky, Anna Płotnicka, Ludmiła Popiel, Małgorzata Potocka, Marek Puchała, Robert Rehfeldt, Andrzej Rogowski, Tadeusz Rolke, Wacław Ropiecki, Andrzej Sapija, Jan Sawka, Carolee Schneemann, Allan Sekula, Stanisław Sielicki, Aleksander Sikora, Skalpel, Krzysztof Skarbek, Piotr, Skiba, Eugeniusz Smoliski, Michael Snow, Kama Sokolnicka, Zdzisław Sosnowski, Petr Stembera, Tomasz „Mniamek” Stępień, Bronisław Szubzda, Tomasz Szwed, Jan Świdziński, Elżbieta Tejchman, Miroljub Todorović, Endre Toth, Jerzy Troszczyński, Krzysztof Wałaszek, Torgeir Wethal, Anastazy Wiśniewski, Ryszard Wojtyłła, Zorka Wollny, Paul Woodrow, Valie Export, Pierre Vandrepote, Jacek Zachodny, Krzysztof Zarębski, Sylwester Zdobylak, Wiesław Zdort, Carsten Zorn, Andrzej Żuławski
 
Użyczający: BWA Warszawa, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsko, Dolnośląskie Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych (Wrocław), Filmoteka Narodowa, Fundacja Jednostka Architektury, Mariusz Jodko, Galeria Foksal (Warszawa), Galeria Piekary (Cezary Pieczyński), Galerie ŻAK | BRANICKA (Berlin), Instytut im. Jerzego Grotowskiego, Instytut INA, IP Group (Łukasz Twarkowski, Jakub Lech, Anka Herbut, Bogumił Misala, Piotr Choromański), Muzeum Architektury we Wrocławiu, Muzeum Narodowe w Warszawie, Muzeum Narodowe we Wrocławiu, Muzeum Sztuki w Łodzi, Odin Teatret, Stowarzyszenie Europejskich Więzi, Studio filmowe Kadr, TVP Warszawa, TVP Wrocław, Zakład Narodowy im. Ossolińskich
oraz
Mira Aleksiun, Jolanta Bielańska, Jan Bortkiewicz, Katarzyna Chierowska, Cezary Chrzanowski, Jan Chwałczyk, Marcin Cichy (zespół Skalpel), Czesław Czajkowski, Osman Djajadisastra, Anna Dróżdż, Jacek „Ponton“ Jankowski, Alina Jurkiewicz-Maluga, Mirosław Emil Koch, Grzegorz Kolasiński, Krzysztof Konieczny, Jerzy Kosałka, Marzenna Kosińska, Anna i Romuald Kutera, Natalia Lach-Lachowicz, Andrzej Lachowicz, Jolanta Lothe, Halina i Bogusław Litwińcowie, Jacek Lizurej, Zbigniew Makarewicz, Ferruccio Marotti, Bogusław Michnik, Eugeniusz Minciel, Lech Mrożek, Mira Nikodemska, Izabela Olejnik, Paweł Piotrowicz, Małgorzata Potocka, Andrzej Rogowski, Stanisław Sielicki, Wojciech Siwek, Krzysztof Skarbek, Andrzej Krzysztof Wałaszek, Piotr Wierzbicki, Maria Małgorzata Wilkońska-Holuka
 
WYSTAWA PRZYGOTOWANA PRZEZ MUZEUM WSPÓŁCZESNE WROCŁAW
we współpracy z Zachętą — Narodową Galerią Sztuki
w ramach programu Europejskiej Stolicy Kultury Wrocław 2016
pokaz premierowy: Zachęta — Narodowa Galeria Sztuki, pl. Małachowskiego 3, Warszawa,
19 czerwca – 13 września 2015
 
Wernisaż: 18.6.15 (czwartek), godz. 19.00, Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa, pl. Małachowskiego 3.
 
Wystawa podróżuje następnie do Kunsthalle Koszyce, Museum Bochum, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Zagrzebiu.
 
Wystawa pod patronatem Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego prof. Małgorzaty Omilanowskiej oraz Prezydenta Wrocławia Rafała Dutkiewicza.
 
Komisarz wystawy: Dorota Monkiewicz, dyrektorka Muzeum Współczesnego Wrocław
 
Aranżacja wystawy: Robert Rumas
 
Kuratorzy: Michał Duda, Anka Herbut, Anna Mituś, Paweł Piotrowicz, Adriana Prodeus, Sylwia Serafinowicz, Piotr Stasiowski
 
Koordynacja: Jola Bielańska (MWW), Julia Leopold (Zachęta)
 
“Dzikie pola. Historia awangardowego Wrocławia. Przewodnik”, pod red. Doroty Monkiewicz; autorzy: Olga Tokarczuk, Klaus Bachmann, Małgorzata Dawidek Gryglicka, Michał Duda, Jolanta Gromadzka, Anka Herbut, Agata Jakubowska, Anna Markowska, Anna Mituś, Magda Piekarska, Paweł Piotrowicz, Piotr Stasiowski, Mirosław Ratajczak, Sylwia Serafinowicz, Joanna Stembalska, Łukasz Wojciechowski.
 
Sponsorzy: Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Narodowe Forum Muzyki, ESK 2016.
 
Patroni medialni: The Warsaw Voice, Stolica, Artinfo.pl, Gazeta Wrocławska, Radio Wrocław, Radio RAM, TVP Wrocław.
 
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
 
 

Wrocław — a city in the Recovered Territories, which before the Second World War had nearly one million inhabitants, for decades could not be rebuilt after being destroyed in the Siege of Breslau. Out in these fascinating wild fields situated at the edge of a communist country where various cultures met, in a spirit of freedom and independence, artists have created their own original microcosm with bold experiments and international cooperation with partners from both sides of the Iron Curtain at its heart.
 
The exhibition presents works of art, films, documentary photographs, objets d’art, and recordings — nearly 500 works of visual arts, architecture, urbanism, theatre, film, design, and everyday life of Wrocław since the 1960s until the present.
 
The exhibition narration starts in the mid-sixties and it is connected with two great art visionaries moving to Wrocław: Jerzy Grotowski, the founder of the Laboratory Theatre, and Jerzy Ludwiński, the author of models of cultural institutions like Museum of Current Art and the founder of Mona Lisa Gallery. Wrocław is a city where Polish conceptualism and concrete poetry under Stanisław Dróżdż’s leadership started. Here artists like Jerzy Rosołowicz, Zdzisław Jurkiewicz, Jan Chwałczyk, Wanda Gołkowska, Natalia LL and Andrzej Lachowicz, Romuald and Anna Kutera worked. In Wrocław, next to the Laboratory Theatre, Helmut Kajzar and Kazimierz Braun, who worked with Tadeusz Różewicz, experimented with dramatic form. In the 1970s, the Museum of Architecture held exhibitions of utopia projects Terra where works of young artists like Arata Isozaki, Renzo Piano, Richard Rogers, Tadao Ando, Rem Koolhaas — now world famous architects were shown. Among the graduates of the Higher School of Fine Arts in the city of Wrocław one can find so-called generation of Wrocław School of Posters with Jan Sawka, Jerzy Czerniawski, Jan Jaromir Aleksiun, and Eugeniusz Get-Stankiewicz. It is the Feature Film Studio in Wrocław where Andrzej Wajda made Ashes and Diamonds, Wojciech Jerzy Has — The Saragossa Manuscript, Agnieszka Holland — Screen Tests, and Jerzy Żuławski started working with On the Silver Globe. International meetings during Jazz nad Odrą Festival, the Festival of Open Theatre organised by Kalambur Theatre, or workshops run by the Laboratory are but few events that contribute to the image of open Wrocław. In the 1980s, the tradition of street happenings took on a new character through the actions of the Orange Alternative, the musical performances by Kormorany, as well as the artistic ‘situations’ created by LUXUS.
 
The exhibition Wild West is not a story of the art of Wrocław. It is a story about this special city seen through the art created there. It is a story about a city with towers of gothic churches, buildings designed by Max Berg, Hans Poelzig, Erich Mendelsohn, or Hans Scharoun, where the newly arriving Poles have brought new values and most of all, new life.
 
Artists: Jan Jaromir Aleksiun, Antosz i Andzia, Gabor Attalai, Krystyna i Marian Barscy, Paolo Barrile, Krzysztof Bednarski, László Beke, Włodzimierz Borowski, Jan Bortkiewicz, Piotr Bosacki, Dariusz Brygier, Olaf Brzeski, Cezary Chrzanowski, Jan Chwałczyk, Ewa Ciepielewska, Czesław Czajkowski, Krystian Czaplicki (Truth), Paweł Czepułkowski, Jerzy Czerniawski, Oskar Dawicki z chórem ARS CANTANDI, Rineke Dijkstra, Michał Djament, Zbigniew Dłubak, Tomasz Domański, Jerzy Domaradzki, Jean Marie Drot, Stanisław Dróżdż, Antoni Dzieduszycki, Jerzy Federowicz, Herve Fischer, Karolina Freino, Eugeniusz Get-Stankiewicz, Artur „Goły” Gołacki, Wanda Gołkowska, Zbigniew Gostomski, Klaus Groh, Jerzy Grotowski, Grupa Luxus, Bożena Grzyb-Jarodzka, Małgorzata Gusta, Oskar Hansen, Marcin Harlender, Jadwiga Hawrylak-Grabowska, Agnieszka Holland, Zdzisław Holuka, IP Group (Łukasz Twarkowski, Jakub Lech, Anka Herbut, Bogumił Misala, Piotr Choromański), Rafał Jakubowicz, Jacek „Ponton” Jankowski, Konrad Jarodzki, Paweł Jarodzki, Mariusz Jodko, Zdzisław Jurkiewicz, Helmut Kajzar, Małgorzata Kazimierczak, Paweł Kędzierski, Mirosław Koch, Maciej Kochajewski, Grzegorz Kolasiński, Bartosz Konieczny, Tadeusz Konwicki, Bartosz Korzeniowski, Jerzy Kosałka, Marzenna Kosińska, Paweł Kowzan, Barbara Kozłowska, Grzegorz Królikiewicz, Tadeusz Kubiak, Marlena Kudlicka, Anna Kutera, Romuald Kutera, Natalia LL, Piotr Lachman, Andrzej Lachowicz, Suzy Lake, Olga Lewicka, Zbigniew Libera, Witold Lipiński, Witold Liszkowski, Bogusław Litwiniec, Jerzy Ludwiński, Łuhuu! (Katarzyna Goleń, Karina Marusińska, Agnieszka Rzeźniak i Natalia Rzeźniak), Zbigniew Makarewicz, Daniel Malone, Jolanta Marcolla, Dora Maurer, Krzysztof Meisner, J. Michalewski, Maria Michałowska, Bogusław Michnik, Karel Miler, Eugeniusz Minciel, Lech Mrożek, Roland Nicolaus, Ernest Niemczyk, Zbigniew Olchowik, Piotr Olszański, Krzysztof Orluk, Stanisław Pater, Laura Pawela, Géza Perneczky, Anna Płotnicka, Ludmiła Popiel, Małgorzata Potocka, Marek Puchała, Robert Rehfeldt, Andrzej Rogowski, Tadeusz Rolke, Wacław Ropiecki, Andrzej Sapija, Jan Sawka, Carolee Schneemann, Allan Sekula, Stanisław Sielicki, Aleksander Sikora, Skalpel, Krzysztof Skarbek, Piotr Skiba, Eugeniusz Smoliski, Michael Snow, Kama Sokolnicka, Zdzisław Sosnowski, Petr Stembera, Tomasz „Mniamek” Stępień, Bronisław Szubzda, Tomasz Szwed, Jan Świdziński, Elżbieta Tejchman, Miroljub Todorović, Endre Toth, Jerzy Troszczyński, Krzysztof Wałaszek, Torgeir Wethal, Anastazy Wiśniewski, Ryszard Wojtyłła, Zorka Wollny, Paul Woodrow, Valie Export, Pierre Vandrepote, Jacek Zachodny, Krzysztof Zarębski, Sylwester Zdobylak, Wiesław Zdort, Carsten Zorn, Andrzej Żuławski
 
Objects and films loaned by: BWA Warszawa, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsko, Dolnośląskie Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych (Wrocław), Filmoteka Narodowa, Fundacja Jednostka Architektury, Mariusz Jodko, Galeria Foksal (Warszawa), Galeria Piekary (Cezary Pieczyński), Galerie ŻAK | BRANICKA (Berlin), Instytut im. Jerzego Grotowskiego, Instytut INA, IP Group (Łukasz Twarkowski, Jakub Lech, Anka Herbut, Bogumił Misala, Piotr Choromański), Muzeum Architektury we Wrocławiu, Muzeum Narodowe w Warszawie, Muzeum Narodowe we Wrocławiu, Muzeum Sztuki w Łodzi, Odin Teatret, Stowarzyszenie Europejskich Więzi, Studio filmowe Kadr, TVP Warszawa, TVP Wrocław, Zakład Narodowy im. Ossolińskich
and
Mira Aleksiun, Jolanta Bielańska, Jan Bortkiewicz, Katarzyna Chierowska, Cezary Chrzanowski, Jan Chwałczyk, Marcin Cichy (zespół Skalpel), Czesław Czajkowski, Osman Djajadisastra, Anna Dróżdż, Jacek „Ponton“ Jankowski, Alina Jurkiewicz-Maluga, Mirosław Emil Koch, Grzegorz Kolasiński, Krzysztof Konieczny, Jerzy Kosałka, Marzenna Kosińska, Anna i Romuald Kutera, Natalia Lach-Lachowicz, Andrzej Lachowicz, Jolanta Lothe, Halina i Bogusław Litwińcowie, Jacek Lizurej, Zbigniew Makarewicz, Ferruccio Marotti, Bogusław Michnik, Eugeniusz Minciel, Lech Mrożek, Mira Nikodemska, Izabela Olejnik, Paweł Piotrowicz, Małgorzata Potocka, Andrzej Rogowski, Stanisław Sielicki, Wojciech Siwek, Krzysztof Skarbek, Andrzej Krzysztof Wałaszek, Piotr Wierzbicki, Maria Małgorzata Wilkońska-Holuka
 
AN EXHIBITION ORGANISED BY WROCŁAW CONTEMPORARY MUSEUM
in collaboration with Zachęta — National Gallery of Art
held as a part of the European Capital of Culture Wrocław 2016 programme
premiere display: Zachęta — National Gallery of Art, pl. Małachowskiego 3, Warsaw, 19th June–13th September 2015
 
Vernissage: 18.6.15 (Thursday), 7:00 PM, Zacheta — National Gallery of Art, Warsaw, pl. Małachowskiego 3.
 
The exhibition will then be shown in Kunsthalle Košice, Kunstmuseum Bochum, the Museum of Contemporary Art in Zagreb.
 
The exhibition is organised under the patronage of Minister of Culture and National Heritage of the Republic of Poland Prof. Małgorzata Omilanowska and President of the City of Wrocław Rafał Dutkiewicz.
 
exhibition commissioner: Dorota Monkiewicz, Head of Wrocław Contemporary Museum
 
exhibition arrangement: Robert Rumas
 
curators: Michał Duda, Anka Herbut, Anna Mituś, Paweł Piotrowicz, Adriana Prodeus, Sylwia Serafinowicz, Piotr Stasiowski
 
co-ordination: Julia Leopold (Zachęta), Jola Bielańska (MWW)
 
“Dzikie pola. Historia awangardowego Wrocławia. Przewodnik” / The Wild West. A History of Wrocław’s Avant-Garde. A guide, edited by Dorota Monkiewicz; authors: Olga Tokarczuk, Klaus Bachmann, Małgorzata Dawidek Gryglicka, Michał Duda, Jolanta Gromadzka, Anka Herbut, Agata Jakubowska, Anna Markowska, Anna Mituś, Magda Piekarska, Paweł Piotrowicz, Piotr Stasiowski, Mirosław Ratajczak, Sylwia Serafinowicz, Joanna Stembalska, Łukasz Wojciechowski.
 
Sponsors: Polish Ministry of Culture and National Heritage, National Forum of Music, ECC 2016.
 
Media partners: The Warsaw Voice, Stolica, Artinfo.pl, Gazeta Wrocławska, Radio Wrocław, Radio RAM, TVP Wrocław.
 
Co-financed by the Polish Ministry of Culture and National Heritage.
 
 

Wystawa: "Vot ken you mach?". 29.5.15 – 31.8.15 "Vot ken you mach?" 29.5.15 – 31.8.15

Tytuł wystawy “Vot ken you mach?” został zaczerpnięty z popularnej piosenki urodzonego na Białorusi Aarona Lebedeffa (1873-1960), w młodości kantora, który w latach 20. wyemigrował do Stanów Zjednoczonych i szybko stał się gwiazdą żydowskiego wodewilu. Napisana wówczas przez niego w zanglicyzowanym jidysz piosenka była językowym wyrazem obserwacji, że tożsamość podlega ciągłym zmianom, jest rezultatem zarówno pochodzenia, jak również sumy przeszłych i przyszłych doświadczeń. Odpowiada to naszemu dzisiejszemu pojmowaniu tożsamości jako konstelacji potencjalności.
 
Prezentowana na fasadzie Muzeum Współczesnego Wrocław praca Stanisław Dróżdża pt. Klepsydra jest ikoną zarówno dla Wrocławia, jak i polskiej poezji konkretnej. Tytułową „klepsydrę” tworzy kompozycja z umieszczonych w odpowiednim porządku słów „było”, „jest”, „będzie”. Klepsydra koresponduje z pracą Eliego Petela pt. “HYHYHY” (Might This Thing Be) z 2007 roku. Użyte przez Petela słowo „היהיה” (czyt. ha-jihje) zawiera dwie litery stanowiące trzon świętego tetragramu (יהוה), czyli dwie pierwsze litery Boskiego Imienia:י (Jod), ה (He), czyli יה (Jah). Można je odczytać na różne sposoby, odkrywając kolejne znaczenia. Słowo to pojawia się dwukrotnie w Biblii hebrajskiej (2 Krl 7,2 oraz 7,19): za pierwszym razem wyraża ono powątpiewanie, czy określone wydarzenie faktycznie nastąpi, za drugim jest przywołaniem tej samej wypowiedzi, gdy rzecz jednak nastąpiła. Tytułowy wyraz można jednak odczytywać również na inne sposoby, wprost albo wspak – na przykład jako „Hajo-haja” (dawno, dawno temu) bądź jako „Hi hi hi”, czyli drwiący chichot.
 
Wiele spośród realizacji prezentowanych na pierwszej (drezdeńskiej) oraz drugiej (wrocławskiej) odsłonie wystawy “Vot ken you mach?” odnosi się do trudnej relacji pomiędzy przeszłością i teraźniejszością, a także przyszłością – co w przypadku historii Europy, zwłaszcza zaś Polski i Niemiec, wydaje się zrozumiałe. Wystawa kładzie nacisk na różnorakie strategie ewolucji tożsamości w popkulturze, nowe sceny kultury żydowskiej w Europie Wschodniej, rodzinne tajemnice i brak komunikacji pomiędzy pokoleniami, pamięć jako obowiązek, niepisany motyw żydowskiej zemsty w historii kultury oraz poszukiwania „normalnego” życia przez Żydów na co dzień.
 
 

The title of the exhibition, „Vot ken you mach?“, has been taken from a popular song by Aaron Lebedeff (1873–1960), a chorister born in Belarus who emigrated to the USA in the 1920s and quickly became a star of Jewish vaudeville.
At the time, the song written in Anglicized Yiddish gave a linguistic form to the observation that identities are in a state of flux between different descents, the past and the future, thus corresponding with our present-day notion of identity as a constellation of potentialities. At the time, the song written in Anglicized Yiddish gave a linguistic form to the observation that identities are in a state of flux between different descents, the past and the future, thus corresponding with our present-day notion of identity as a constellation of potentialities.
 
The façade of Wrocław Contemporary Museum’s seta features Stanisław Dróżdż’s Hourglass, an iconic work for Wrocław and for Polish concrete poetry. It consists of a composition of the words „was“, „is“, and „will be“, arranged in a chronological sequence. Eli Petel’s 2007 work HYHYHY (Might this thing be?) corresponds with Dróżdż’s 1968 piece. Petel used the word “היהיה” (pronunciation: ha-yihye),which contains two letters making up the root of the holy tetragrammaton “יהוה”, i.e. the first two letters of God’s Name: Yah). They can be read in different יה (He) or ה (Yod), and יה (Jah) ways, reveling new interpretations. This word is used twice in the Hebrew Bible (2 Krl 7,2 and 7,19): in the first case, it expresses doubt whether a certain event will actually happen, and in the second case – it is a quotation of the same utterance after the event has occurred. However, the eponymous word can also be read in other ways, directly or backwards – e.g. as „Hayo-haya“ (long, long time ago) or „hi hi hi“, signifying snigger.
 
Many of the pieces shown at the first (Dresden) and second (Wrocław) version of the „Vot ken you mach?“ exhibition refer to the complicated relations between the past and the present, and also – to the future, which seems understandable in the context of the history of Europe as such, and Poland and Germany in particular. The thematic focuses include strategies of identity shifts in pop culture, new scenes of Jewish culture in Eastern Europe, family secrets and the silence between generations, remembrance as obligation, the unwritten cultural history of Jewish revenge and the search for a ‘normal’ Jewish everyday life.
 
 

Wystawa: "Miękkie kody. Tendencje konceptualne w sztuce słowackiej". 20.3.15 – 18.5.15 The soft codes. Conceptual tendencies in Slovak art 20.3.15 – 18.5.15

Przygotowywana wystawa “SOFT CODES” (tendencje konceptualne w sztuce słowackiej) skupia się na jednej z kluczowych tendencji słowackiej sztuki współczesnej i nowoczesnej – działaniach konceptualnych i postkonceptualnych na przestrzeni ostatnich pięciu dekad w sztuce wizualnej na Słowacji, począwszy od lat 60. do współczesności.

 

Radykalna zmiana w rozwoju sztuki słowackiej przyszła w połowie lat 60. (konceptualizm, sztuka ziemi, sztuka tekstu, manifestacje, performance, fotodokumentacja etc.). Nurt konceptualny, który pojawił się na Słowacji w latach 60., formułował bardzo radykalną krytykę obrazu.

 

Wystawa prezentować będzie silny wpływ nowych pomysłów, nowych nieikonicznych postaw, odkrywających nowe sposoby kodowania, nowe obszary mediów i intermediów, z których wyłania się nowa sztuka i nowy język anty-sztuki. Jednocześnie kurator wystawy chce pokazać różne polityczne i społeczne uwarunkowania pojawienia się sztuki konceptualnej w poprzednim ustroju (jako alternatywna, nieoficjalna scena) oraz kontynuację i redefinicję tej postawy po politycznej zmianie po roku 1989.

 

Artyści biorący udział w wystawie:

 

Marko Blažo, Cyril Blažo /Martin Kochan, Petra Feriancová, Stano Filko, Viktor Frešo, Aneta Mona Chisa /Lucia Tkáčová, Jozef Jankovič, Július Koller, Marek Kvetan, Denisa Lehocká, Roman Ondák, Boris Ondreička, Pavla Sceranková, Rudolf Sikora, Dezider Tóth, Jaro Varga, Ján Vasilko, group XYZ.

 
 

“The soft codes. Conceptual tendencies in Slovak art.” is an exhibition that focuses on one of the key tendencies in contemporary and modern Slovakian art – the Conceptual and post-Conceptual actions in Slovakian visual arts spanning the period of almost five decades since the late 1960s. A radical change in the development of Slovakian art occurred in the mid-1960s (Conceptualism, Land art, text art, manifestations, performance, photo documentation).

 

The Conceptual trend, which appeared in Slovakia in the 1960s, formulated an exceptionally radical critique of the image. The exhibition will present the powerful influence of new ideas and new non-iconic approaches that reveal new ways of coding and new areas of the media and the intermedia, giving rise to a new art and a new language of anti-art.

 

At the same time, various political and social contexts of Conceptual art’s functioning in the previous system (as an alternative and unofficial scene) will be unveiled, accompanied by an overview of how this approach was continued and redefined after the political transformations of 1989.

 

Artists:

 

Marko Blažo, Cyril Blažo / Martin Kochan, Petra Feriancová, Stano Filko, Viktor Frešo, Aneta Mona Chisa / Lucia Tkáčová, Jozef Jankovič, Július Koller, Marek Kvetan, Denisa Lehocká, Roman Ondák, Boris Ondreička, Pavla Sceranková, Rudolf Sikora, Dezider Tóth, Jaro Varga, Ján Vasilko, XYZ group

 

Curator: Vladimir Beskid

 

Karol Sienkiewicz, "Gazeta Wyborcza", 13.6.16. Wystawa: "Stosunki pracy" Karol Sienkiewicz, "Gazeta Wyborcza", 13.6.16. Exhibition: "Labor Relations" "Odra", nr 6, 2016. Rozmowa z Dorotą Monkiewicz. Wystawa: "Stosunki pracy" "Odra", No. 6, 2016. Interview with Dorota Monkiewicz. Exhibition: "Labor Relations" "Gazeta Wyborcza Wrocław", 10.6.16. Rozmowa z Dorotą Monkiewicz i Sylwią Serafinowicz. Wystawa: "Stosunki pracy" "Gazeta Wyborcza Wrocław", 10.6.16. Interview with Dorota Monkiewicz and Sylwia Serafinowicz. Exhibition: "Labor Relations" "Gazeta Wrocławska", 10.6.16. Rozmowa z Sylwią Serafinowicz. Wystawa: "Stosunki pracy" "Gazeta Wrocławska", 10.6.16. Interview with Sylwia Serafinowicz. Exhibition: "Labor Relations" Katarzyna Kaczorowska, "Gazeta Wrocławska", 10.6.16. Wystawa: "Stosunki pracy" Katarzyna Kaczorowska, "Gazeta Wrocławska", 10.6.16. Exhibition: "Labor Relations" Marcin Ludwin, "Szum", nr 14, 2016. Wystawa: "Stosunki pracy" Marcin Ludwin, "Szum", No 14, 2016. Exhibition: "Labor Relations" Łukasz Saturczak, "Newsweek" ,8.1.16. Rozmowa z Polą Dwurnik. Wystawa: Pola Dwurnik "Piosenka o lekarzu i inne rysunki" Łukasz Saturczak, "Newsweek", 8.1.16. Interview with Pola Dwurnik. Exhibition: Pola Dwurnik "The Song About a Doctor and Other Drawings" Dodatek specjalny "Gazety Wrocławskiej" i Muzeum Współczesnego Wrocław, Kultura, 24.10.15. Tekst: Katarzyna Kaczorowska. Wystawa: "Nowa sztuka dla nowego społeczeństwa" Special issue of "Gazeta Wrocławska" in cooperation with Wroclaw Contemporary Museum, 24.10.15. Texts: Katarzyna Kaczorowska. Exhibition: "New Art for New Society" "Odra", nr 7-8, 2015. Rozmowa z Vladimirem Beskidem. Wystawa: "Miękkie kody. Tendencje konceptualne w sztuce słowackiej" "Odra", No. 7-8, 2015. Interview with Vladimir Beskid. Exhibition: "The soft codes. Conceptual tendencies in Slovak art" Daniel Malone i Sylwia Serafinowicz, "Odra", nr 7-8, 2015. Wystawa: "Niezidentyfikowane obiekty artystyczne w epoce sztuki aktualnej" Daniel Malone and Sylwia Serafinowicz, "Odra", No. 7-8, 2015. Exhibition: "Unidentified Artistic Objects in the Age of Current Art" Dorota Jarecka, "Gazeta Wyborcza", 1.7.15. Wystawa: "Dzikie pola. Historia awangardowego Wrocławia" Dorota Jarecka, "Gazeta Wyborcza", 1.7.15. Exhibition: "The Wild West. A History of Wrocław’s Avant-Garde" Katarzyna Kaczorowska, "Gazeta Wrocławska", 24.06.15. Rozmowa z Christiane Mennicke. Wystawa: "Vot ken you mach?" Katarzyna Kaczorowska, "Gazeta Wrocławska", 24.06.15. Exhibition: "Vot ken you mach?" Emilia Dłużewska, "Gazeta Wyborcza" 18.6.15. Wystawa: "Dzikie pola. Historia awangardowego Wrocławia" Emilia Dłużewska, "Gazeta Wyborcza" 18.6.15. Exhibition: "The Wild West. A History of Wrocław’s Avant-Garde" Katarzyna Kaczorowska, "Gazeta Wrocławska", 16.06.15. Wystawa: "Dzikie pola. Historia awangardowego Wrocławia" Katarzyna Kaczorowska, "Gazeta Wrocławska", 16.06.15. Exhibition: "The Wild West. A History of Wrocław’s Avant-Garde" Katarzyna Kaczorowska, "Gazeta Wrocławska", 19.05.15. Wystawa: "Vot ken you mach?" Katarzyna Kaczorowska, "Gazeta Wrocławska", 19.05.15. Exhibition: "Vot ken you mach?" Katarzyna Kaczorowska, "Polska Gazeta Wrocławska", 09.03.15. Wystawa: "Miękkie kody. Tendencje konceptualne w sztuce słowackiej" Katarzyna Kaczorowska, "Polska Gazeta Wrocławska", 09.03.15. Exhibition: "The soft codes. Conceptual tendencies in Slovak art" Dodatek specjalny "Gazety Wrocławskiej" i Muzeum Współczesnego Wrocław, Kultura, 20.03.15. Tekst: Katarzyna Kaczorowska Special issue of "Gazeta Wrocławska" in cooperation with Wroclaw Contemporary Museum, 20.03.15. Texts: Katarzyna Kaczorowska "Gazeta Wyborcza", dodatek: "Co Jest Grane"/Kultura", tekst: Agata Saraczyńska "Gazeta Wyborcza", supplement: "Co Jest Grane"/Kultura", text: Agata Saraczyńska
Close
Ta strona używa plików cookie. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie plików cookie zgodnie z ustawieniami przeglądarki. Dowiedz się więcej Close