MWW, pl. Strzegomski 2a, 53-681 Wrocław
Tel. 71 356 42 57, mww@muzeumwspolczesne.pl
Pon. 10.00-18.00, Wt. zamknięte, Śr.-Nd. 12.00-20.00
więcej
Tony Cragg. Rzeźba 03.02.17–08.05.17 Wystawa Wernisaż: 3.2.17 (piątek), godz. 18.00, poziom 0, wstęp bezpłatny Vernissage: 3.2.17 (Friday), 6:00 PM, ground floor, free admission

Po niemal 20 latach polska publiczność, po raz drugi w ciągu kilku miesięcy, będzie miała okazję podziwiać twórczość jednego z najbardziej znanych rzeźbiarzy na świecie, Tony’ego Cragga. Od czerwca do października 2016 roku prace artysty były prezentowane na wystawie w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku. Ekspozycja w Muzeum Współczesnym Wrocław to kolejna prezentacja sztuki Tony’ego Cragga, który wraz z kilkoma innymi brytyjskimi artystami, takimi jak Antony Gormley, Anish Kapoor czy Mark Wallinger, współtworzą potęgę współczesnej rzeźby angielskiej. Jego dzieła znajdują się w muzeach, prywatnych kolekcjach, na placach miast i w słynnych parkach rzeźby. Twórczość Cragga została szybko zauważona i doceniona przez świat artystyczny. Przełomowym okazał się rok 1988, kiedy to twórca reprezentował Wielką Brytanię na 43. Biennale w Wenecji i w tym samym roku dostał prestiżową nagrodę Turnera w Londynie.
 
Różnorodna forma i skłonność do eksperymentu łączy się u niego z niezawodną perfekcją. Zwykł powtarzać, że „Przyszłość rzeźby dopiero co się rozpoczęła. Jej potencjał jest teraz większy niż kiedykolwiek wcześniej a jej możliwości właśnie się otwierają. Jej język i formy zaczynają ewoluować…”[1]. Tony Cragg, w czasach kiedy pojęcie rzeźby uległo poszerzeniu o obiekty ready-mades, instalacje czy rzeźby wirtualne, konsekwentnie promuje klasyczne jej pojmowanie. Udało mu się – w obliczu nowoczesnej nauki i techniki, a także przemian, jakie dokonały się w praktyce i teorii sztuki – głosić ważną rolę rzeźby i nie brzmieć przy tym jak strażnik wymierającej tradycji. Uznawany jest za mistrza materiału. Jego prace, wykonane z brązu, kamienia, szkła, ceramiki, żywic czy drewna, zachwycają organiczną formą, dynamiką meandrującego kształtu, intrygującymi tytułami. Sytuują się pomiędzy sztuką abstrakcyjną a figuratywną.
 
Już podczas studiów w Royal College of Art, uwagę artysty przyciągnęli tacy twórcy jak Joseph Beuys, Mario Merz czy Richard Long. Jego myślenie o sztuce kształtowali też przedstawiciele włoskiego arte povera, a następnie amerykańskiego minimalizmu. Cechą, która ujawniła się już we wczesnej twórczości, a następnie była kontynuowana w następnych dekadach był jego innowacyjny, poszukujący stosunek do materiału. Początkowo używał rzeczy znalezionych, gotowych, składając z nich nowe całości. W latach 90. Cragga zaczynają pociągać klasyczne materiały rzeźbiarskie i organiczny świat natury. Pojawia się większe zainteresowanie twórczością takich mistrzów jak Naum Gabo, Constantin Brâncuşi, zwłaszcza jego paryską pracą „Endless Column” z 1937 roku, a także twórczością brytyjskiego klasyka XX wieku, Henry’ego Moore’a. Powstają organiczne formy, które podlegają rotacji, kompresji bądź innemu przekształceniu. Szczególnie seria „Early Forms” i rzeźby zbudowane z profili ludzkich twarzy reprezentują tę tendencję. Ekspresyjne kształty wydają się odbijać fizyczne i psychiczne siły formujące ich materię. To nie ona jednak, a wyrażenie emocji zdaje się odgrywać pierwszorzędną rolę. Te tendencje są obecne w twórczości Cragga do dnia dzisiejszego.
 
Artysta czerpie inspiracje z rozmaitych źródeł i dziedzin życia. „Dla Cragga – zauważa angielski badacz i historyk sztuki Jon Wood – rzeźba jest aktywnym sposobem zadawania światu pytań i katalizatorem podnoszącym naszą wrażliwość. Potrzebuje jej nie tylko po to, by wizualizować, kształtować i przedstawiać skomplikowane idee, ale również by eksplorować świat materialny i odkrywać jego możliwości. Stąd biologia, tak jak chemia czy fizyka, prowadzi jego krytyczne myślenie o rzeźbie i pozwala mu przemyśleć swoją rolę oraz wyobrazić sobie jej dzisiejszy potencjał”[ 2]. Tony Cragg jednocześnie nadał rzeźbie nową jakość i stał się jej współczesnym klasykiem.
 
Artysta od 1977 roku mieszka w Wuppertalu, gdzie założył swoje studio. Od 2006 roku prowadzi tam Park Rzeźby Waldfrieden, położony w krajobrazowym rezerwacie przyrody. Oprócz prac samego autora można tam zobaczyć dzieła innych współczesnych znakomitych twórców, a także wystawy czasowe prezentowane w galeriach usytuowanych w parku i niezwykłą willę o organicznych kształtach inspirowaną ideami austriackiego antropozofa, Rudolfa Steinera. Program artystyczny uzupełniają seminaria i koncerty.
 
Sir Tony Cragg ukończył Wimbledon School of Art (1970–1973) i Royal School of Art w Londynie (1973–1977). W ciągu ostatnich trzech dekad jego prace pokazywano w wielu prestiżowych muzeach, galeriach i parkach rzeźby, takich jak m.in. Kröller-Müller Museum, Yorkshire Sculpture Park, Muzeum Luwr, Galerie Belvedere w Wiedniu, na Biennale CAFAM w Pekinie, Biennale w Sydney, Muzeum Sztuki w Limie, Biennale w Wenecji, kilkakrotnie na Documenta w Kassel w Niemczech. W 1988 roku reprezentował Wielką Brytanię na 43. Biennale w Wenecji. W tym samym roku otrzymał też prestiżową Nagrodę Turnera w Londynie, a w 2002 został Komandorem Orderu Imperium Brytyjskiego. Był profesorem L’Ecole des Beaux-Arts w Metz we Francji (1976) na Uniwersytecie Sztuki (Universität der Künste, UdK) w Berlinie (2001–2006) oraz przez długie lata profesorem i rektorem Akademii Sztuki w Düsseldorfie Artysta od 1979 roku współpracuje z londyńską Lisson Gallery. W 2016 roku królowa angielska Elżbieta II nadała mu tytuł szlachecki za zasługi w sztuce.
 
Po wystawie w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku w 2016, która była największą prezentacją twórczości artysty w Polsce[3] prezentowaną w tamtejszych galeriach i parku oraz konferencji „Rzeźba dzisiaj” poświęconej współczesnej rzeźbie, pokazujemy w Muzeum Współczesnym Wrocław kilkanaście prac z lat 1998–2016, będących przykładem jego fascynującej twórczości. Obok prac przestrzennych prezentujemy akwarele, dające widzowi szerszy pogląd na twórczość Tony’ego Cragga. Ekspozycję zorganizowano w galeriach dolnych, a także – po raz pierwszy w historii Muzeum – na dachu budynku.
 
Wystawie towarzyszy album zawierający teksty Jona Wooda, Doroty Monkiewicz i Eulalii Domanowskiej, analizujące twórczość Tony’ego Cragga w różnych aspektach w kontekście współczesnej rzeźby w Polsce i na świecie, a także wywiad z artystą i bogaty materiał ilustracyjny dokumentujący jego dokonania w zakresie rzeźby w ciągu ostatnich 20 lat.
 
[1] Jon Wood, „Pojęcia i uwarunkowanie: wywiad z Tony Craggiem”, Album„Tony Cragg. Rzeźba”, CRP Orońsko i MWW Wrocław, 2016, s. 68
[2] Ibidem, s. 71
[3] Wystawa „Tony Cragg. Rzeźba” w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku była trzecią prezentacją jego twórczości w Polsce. Pierwsza odbyła się w 1988 roku w Galerii Foksal w Warszawie, druga w 1997 w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie i w Galerii Bunkier Sztuki w Krakowie.
 
 

Materiały do pobrania Download files Dokumentacja fotograficzna wystawy. Fot. Małgorzata Kujda © Muzeum Współczesne Wrocław, 2017 Photo documentation of the exhibition. Photo by Małgorzata Kujda © Wrocław Contemporary Museum, 2017 Kuratorka Curator Eulalia Domanowska Dodano: 11.01.17 Udostęnij: Facebook, Twitter
Współpraca: Jarosław Pajek, Bogusław Dobrowolski, Paweł Bąkowski, Studio Tony’ego Cragga

Partner: Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku

Wystawa pod honorowym patronatem Jonathana Knotta Ambasadora Wielkiej Brytanii w Polsce oraz British Council w Warszawie.

Mecenasi: Przedsiębiorstwo Handlowe ARTPOL – Artur Popławski oraz Fundacja Wspólnota Gdańska z prezesem Andrzejem Stelmasiewiczem.
Cooperation: Jarosław Pajek, Bogusław Dobrowolski, Paweł Bąkowski, Tony Cragg’s studio

Partner: Polish Sculpture Centre in Orońsko

The exhibition is held under the honorary patronage of Jonathan Knott, Ambassador of Great Britain to Poland and the British Council in Warsaw.

Patrons: ARTPOL – Artur Popławski Trading Company and the Gdańsk Community Foundation with its president Andrzej Stelmasiewicz
Tony Cragg, Ever After (detal), 2006, brąz, fot. Michael Richter Tony Cragg, Ever After (detail), 2006, bronze, photo Michael Richter Tony Cragg, Ever After, 2006, wym. 324 × 125 × 115, brąz, fot. Charles Duprat Tony Cragg, Ever After, 2006, dim 324 × 125 × 115, bronze, photo Charles Duprat Tony Cragg, Dancer, 2008, wym. 186 × 80 × 80, brąz, fot. Martin Polak Tony Cragg, Dancer, 2008, dim 186 × 80 × 80, bronze, photo Martin Polak Tony Cragg, Helixhead, 2007, wym. 116 × 90 × 86, brąz, fot. Michael Richter Tony Cragg, Helixhead, 2007, dim 116 × 90 × 86, bronze, photo Michael Richter Tony Cragg, Identity, 2015, wym. 30 × 30 × 30, szkło, fot. Michael Richter Tony Cragg, Identity, 2015, dim 30 × 30 × 30, glass, photo Michael Richter Tony Cragg, Line of Thought, 2002, wym. 120 × 60 × 55, brąz, fot. Charles Duprat Tony Cragg, Line of Thought, 2002, dim 120 × 60 × 55, bronze, photo Charles Duprat Tony Cragg, Passers-by (detal), 1998, wym. 90 × 100 × 300, brąz, fot. Michael Richter Tony Cragg, Passers-by (detail), 1998, dim 90 × 100 × 300, bronze, photo Michael Richter Tony Cragg, Pothole, 1998, wym. 120 × 200 × 120, brąz, fot. Cathy Carver Tony Cragg, Pothole, 1998, dim 120 × 200 × 120, bronze, photo Cathy Carver Tony Cragg, Visible Man, wym. 45 × 28 × 24, szkło, fot. Francesco Allegretto Tony Cragg, Visible Man, dim 45 × 28 × 24, glass, photo Francesco Allegretto Tony Cragg, Weatherman, wym. 37 × 33 × 22, 38 × 33 × 22, szkło, fot. Francesco Allegretto Tony Cragg, Weatherman, dim 37 × 33 × 22, 38 × 33 × 22, glass, photo Francesco Allegretto
Zamknij
Ta strona używa plików cookie. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie plików cookie zgodnie z ustawieniami przeglądarki. Dowiedz się więcej Zamknij