Spotkanie z dwiema wybitnymi artystkami Natalią LL i Anną Szpakowska-Kujawską, zasłużoną organizatorką i animatorką życia artystycznego Marią Berny oraz jedną z organizatorek obchodów 50. rocznicy Sympozjum Plastycznego Wrocław ’70 Anną Krukowską.
 
 
Natalia LL w zespole ze Zbigniewem Dłubakiem i Andrzejem Lachowiczem wystartowała w 1970 roku z pomysłem nowatorskiej, nastawionej na nowe media galerii Permafo, a na Sympozjum grupa zaproponowała zespół przyrządów optycznych, jako zaskakujące dopełnienie osiedla mieszkaniowego.

Anna Szpakowska-Kujawska dała się z kolei poznać i jako marzycielka, i przenikliwa obserwatorka. Bowiem z tęsknoty za cudownym spektaklem plastycznym zaprojektowała nad Odrą akcję z kolorowymi balonami o ludzkich kształtach, a za komentarz do niełatwej rzeczywistości uznać można jej betonowe formy ludzkich sylwetek w zazębiających się trybach maszyn.

Zasługi Marii Berny trudno wyliczyć, pewne jest, że charakteryzowała się ogromną skutecznością. Dzięki jej zabiegom zrealizowano m.in. projekt Kompozycji pionowej nieograniczonej Henryka Stażewskiego oraz Żywy pomnik pt. Arena Jerzego Beresia.

Podczas Sympozjum panie miały niewiele ponad 30 lat.

Co uznają dzisiaj za swoje sukcesy, a co za porażki? Czy odczuwały męską dominację (wszak wśród zaproszonych na Sympozjum 55 twórców było jedynie 7 artystek)? Czy miały poczucie, że uczestniczą w powstawaniu czegoś wyjątkowego? Dlaczego sympozjastki inspirują dzisiaj młode dziewczyny? Na te i inne pytania będziemy szukać odpowiedzi w trakcie spotkania.
 
 
Uczestniczki debaty:

Maria Berny (ur. 1932) – polityczka, działaczka kultury. W 1970 roku ukończyła pedagogikę na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego. W latach 1967–1974 kierowała Klubem Międzynarodowej Prasy i Książki we Wrocławiu. W latach 1975–1982 pełniła funkcję dyrektorki wrocławskiego Biura Wystaw Artystycznych. Była radną sejmiku dolnośląskiego (1998–2001) oraz senatorką III i V kadencji.

Natalia LL (ur. 1937) – artystka intermedialna; zajmuje się malarstwem, fotografią, rysunkiem, sztuką performance i wideo. W latach 1957–1963 studiowała pod kierunkiem prof. Stanisława Dawskiego w PWSSP we Wrocławiu (dzisiejsza Akademia Sztuk Pięknych). W 1970 wraz z Andrzejem Lachowiczem i Zbigniewem Dłubakiem założyła we Wrocławiu galerię i grupę Permafo. W 1977 została stypendystką Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku, w 1991 Verein Kulturkontakte w Wiedniu, a w 1994 Pro-Helvetia w Szwajcarii. Jej twórczość artystyczna mieści się w pojemnym nurcie konceptualizmu (od 1970) oraz nurcie sztuki feministycznej (od 1975). W praktyce artystycznej sięgała po ikonografię zaczerpniętą z obszaru kultury popularnej, mass mediów i pornografii. Od 2004 pełni funkcję starszej wykładowczyni Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. W 2007 została odznaczona Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, a w 2013 otrzymała nagrodę im. Katarzyny Kobro.

Anna Szpakowska-Kujawska (ur. 1931) – malarka, rzeźbiarka, ceramiczka, zajmuje się też collage i innymi technikami wypracowanymi w ramach własnych poszukiwań. Absolwentka wrocławskiej ASP, studiowała pod kierunkiem Stanisława Dawskiego i Eugeniusza Gepperta (dyplom 1956). W latach 1977–1984 uczyła malarstwa i rysunku w Kwara College of Education w Ilorinie (Nigeria). Członkini „Grupy Wrocławskiej”. Autorka m.in. malarstwa ceramicznego na elewacji budynku Wydziału Matematyki Uniwersytetu Wrocławskiego (1971) oraz plafonu w holu Biblioteki Wojewódzkiej we Wrocławiu (1975). Wielokrotnie nagradzana. Miała ponad 40 wystaw indywidualnych w kraju i za granicą. Jej prace znajdują się w zbiorach Muzeów Narodowych we Wrocławiu i w Warszawie, Muzeum Sztuki w Łodzi, Dolnośląskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych oraz w kolekcjach prywatnych.

Anna Krukowska (ur. 1989) – animatorka sztuki, absolwentka historii sztuki na Uniwersytecie Wrocławskim, w Muzeum Współczesnym Wrocław odpowiada za program społeczny, w tym koordynację projektu edukacyjnego Sympozjum 70/20. (współ)organizuje, wykłady, debaty, oprowadzania, koncerty oraz działania włączające publiczność. Członkini grupy roboczej Sympozjum 70/20, (współ)koordynatorka projektu „Polska-Ukraina”, autorka programu „Bliżej sztuki. MWW dla Seniorów”. Wcześniej związana z Radiem LUZ, gdzie prowadziła programy kulturalne oraz autorską audycję „Zaczyna się we Wrocławiu” poświęconą wrocławskiej sztuce i architekturze współczesnej. W swoich działaniach jest zorientowana na tworzenie relacji.

Prowadzenie:

prof. Anna Markowska – historyczka sztuki, autorka tekstów, kuratorka, współpracowała przy takich międzynarodowych przedsięwzięciach jak wystawa Gilberta i George’a The Cosmological Pictures w Pałacu Sztuki w Krakowie (1991) czy wystawa Alana Davie w Galerii M w Krakowie. Jej zainteresowania badawcze obejmują sztukę amerykańską ostatniego półwiecza, sztukę polską PRL-u jak i po 1989, a także metodologie feministyczne. Była gościnnym profesorem na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie (semestr 2007/2008). Wykłada w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego.
 
 

 
 
Debata jest częścią programu publicznego do wystawy Nowa normatywność. Wystawę dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury, uzyskanych z dopłat ustanowionych w grach objętych monopolem państwa, zgodnie z art. 80 ust 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. Zakupy prac do kolekcji MWW dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.

http://muzeumwspolczesne.pl/mww/wp-content/uploads/2018/08/MKiDN-PL.jpg

Wystawa jest częścią Sympozjum Wrocław 70/20 – oddolnego programu obchodów 50. rocznicy Sympozjum Plastycznego Wrocław ’70.