Między czytaniem stenogramu, a wsłuchiwaniem się w dyskusję różnica może być mniej więcej taka, jak między lekturą dramatu, a jego doświadczaniem na scenie: warstwa informacyjna pozostaje ta sama, emocje są zgoła różne.

Performatywne czytanie stenogramów Sympozjum Plastycznego Wrocław ’70 przywoła kluczowe momenty dla wykuwania intelektualnego dziedzictwa tego artystycznego wydarzenia, ale i spróbuje zrekonstruować temperaturę emocjonalną dyskusji, która umożliwiła Sympozjum przekroczenie swoich własnych założeń.

Odczytanie po 50 latach słów wypowiedzianych przez sympozjastki i sympozjastów podczas wrocławskiego spotkania pozwoli zajrzeć za kulisy legendarnego artystycznego wydarzenia: przypomni odmienne punkty widzenia, artystyczne temperamenty i atmosferę twórczej wymiany myśli, stanowiącej fundament merytorycznego dziedzictwa Sympozjum Plastycznego Wrocław ’70.

Ze względu na trwający lockdown instytucji kultury czytanie stenogramów zaprezentowane zostanie w formie serialu – między 18 a 21 grudnia o godzinie 20:00 – na kanałach internetowych Muzeum Współczesnego Wrocław i Sympozjum Wrocław 70/20 premierowo prezentowane będą wideo-rejestracje spotkań, podczas których zapisy kolejnych sympozjalnych dyskusji czytane będą przez zainspirowanych Sympozjum artystów i twórców obchodów 50. rocznicy Sympozjum Plastycznego Wrocław ’70.
 
 
6 lutego 1970 cz. 1 (PREMIERA: 18 grudnia 2020, godz. 20:00)

Uczestnicy Sympozjum Plastycznego Wrocław ’70 spotykają się po raz pierwszy. Gdy zaczynają dyskutować o regulaminie imprezy, na jaw wychodzą różnice w ich artystycznych postawach. Część z nich w imprezie skupionej nie na formach przestrzennych, a na kształtowaniu przestrzeni widzi szansę na przeobrażenie miasta przy pomocy sztuki; inni zastanawiają się, czy tak zdefiniowany cel pozostawia miejsce na artystyczny eksperyment. W toku debaty pojawia się też nieoczekiwana propozycja, która zmieni bieg całego spotkania.


 
 
6 lutego 1970 cz. 2 (PREMIERA: 19 grudnia 2020, godz. 20:00)

Uczestnicy Sympozjum Plastycznego Wrocław ’70 spotykają się po raz pierwszy. Gdy zaczynają dyskutować o regulaminie imprezy, na jaw wychodzą różnice w ich artystycznych postawach. Część z nich w imprezie skupionej nie na formach przestrzennych, a na kształtowaniu przestrzeni widzi szansę na przeobrażenie miasta przy pomocy sztuki; inni zastanawiają się, czy tak zdefiniowany cel pozostawia miejsce na artystyczny eksperyment. W toku debaty pojawia się też nieoczekiwana propozycja, która zmieni bieg całego spotkania.


 
 
7 lutego 1970 (PREMIERA: 20 grudnia 2020, godz. 20:00)

Rozmowa z miejskimi oficjelami ma przygotować sympozjastki i sympozjastów do wejścia ze swoimi koncepcjami w tkankę urbanistyczną Wrocławia. Przedstawiciele Miejskiej Rady Narodowej roztaczają przed nimi futurystyczne wizje Wrocławia roku 2000 – uczestnicy wolą jednak dyskutować na temat własnych planów na przyszłość. Ich wyobraźnię rozpala w szczególności zaproponowana poprzedniego dnia przez Andrzeja Turowskiego koncepcja eksperymentalnego centrum sztuki: Centrum Poszukiwań Artystycznych.


 
 
8 lutego 1970 (PREMIERA: 21 grudnia 2020, godz. 20:00)

Atmosferę spotkania, które służyć miało podjęciu technicznych decyzji dotyczących lokalizacji przyszłych prac, rozgrzewa temat „wielkich nieobecnych” – artystów, którzy na Sympozjum zostali zaproszeni, ale do Wrocławia nie przyjechali, ale i takich, którzy zaproszenia nie otrzymali w ogóle. Dlaczego organizatorzy nie postarali się o zaangażowanie kilku spośród czołowych polskich twórców? Czy u schyłku obrad powinni oni dołączyć do grona uczestników? I czy nie oznacza to, że pozycja innych artystów biorących udział w spotkaniu, jest zagrożona?


 
 
18 marca 1970 (PREMIERA: 22 grudnia 2020, godz. 20:00)

Dzień po otwarciu wystawy w Muzeum Architektury i Odbudowy sympozjastki i sympozjaści spotykają się po raz ostatni. Rozentuzjazmowani po wernisażowym wieczorze, przerzucają się pomysłami na to, jak rozsławić rezultaty wrocławskiego spotkania – w Polsce, Europie, a nawet na świecie. Jednak po kilku chwilach dają o sobie znać tarcia wewnątrz grupy – między (jak chce poeta Henryk Gała) artystami „którzy próbują pozyskać zwykłego człowieka z ulicy”, a tymi, którzy uprawiają „plastykę dekoracyjną”, albo (jak diagnozuje to krytyk Andrzej Turowski) twórcami „dzieł, które asymilują społeczeństwo” i tych, które je „atakują”.


 
 
Uczestnicy: artyści biorący udział w wystawie Nowa normatywność. Sympozjum Plastyczne Wrocław ’70 i innych wystawach wchodzących w skład programu Sympozjum Wrocław 70/20 oraz członkowie grupy roboczej Sympozjum Wrocław 70/20

Kurator: Kuba Żary
 
 
Wydarzenie jest częścią programu publicznego do wystawy Nowa normatywność. Wystawę dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury, uzyskanych z dopłat ustanowionych w grach objętych monopolem państwa, zgodnie z art. 80 ust 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. Zakupy prac do kolekcji MWW dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.

http://muzeumwspolczesne.pl/mww/wp-content/uploads/2018/08/MKiDN-PL.jpg