„Przestrzeń – czy nie przynależy ona do prafenomenów, przy spostrzeganiu których,  jak mówi Goethe, ogarnia człowieka pewien rodzaj lęku przechodzącego w trwogę.  Albowiem poza przestrzenią, jak się wydaje, nie ma już niczego, do czego mogłaby ona zostać sprowadzona. Nie ma przed nią ucieczki do innej rzeczy.”

Martin Heidegger, „Sztuka i przestrzeń”

Do czwartego spotkania poświęconego relacjom sztuki i polityki zaprosiłam twórców i autorkę, kuratorów, naukowców i dziennikarkę, by porozmawiać o tym, gdzie w polskim dyskursie podziała się przestrzeń publiczna. Do kogo ona dziś należy? Będziemy zastanawiać się nad komercjalizacją przestrzeni i zawłaszczaniem jej przez artystów i polityków. Punktem wyjścia do debaty będzie pytanie, kiedy kurator staje się politykiem, a kiedy polityk przejmuje funkcję kuratora i artysty?

A w kontekście zakończonego już Programu Kulturalnego Polskiej Prezydencji w Radzie Unii Europejskiej,  i szczególnie Europejskiego Kongresu Kultury, poszukamy odpowiedzi na pytanie, czy Wrocław i Warszawa to miasta kreatywne, odnajdujące się w „płynnej nowoczesności’ Zygmunta Baumana.

Karolina Bieniek