Zawieszasz sprawy i rzeczy. Sprawdzasz, czy jeszcze trochę możesz tu zostać. W tym stanie, miejscu i czasie, które dla większości charakteryzuje uczucie „niewygody”. Krępacja ma różne podstawy. Czasami będzie to dosłownie niemoc poruszania się – bezwolność. Innym razem to świadomość, że uciec, wyruszyć, odnaleźć się gdzie indziej to nie tylko kwestia szybkiej decyzji i jej realizacji. Zwykle otoczenie – inne osoby, prawo, niemożność zwolnienie się z obowiązku – powodują, że stan niewygody trwa. Czekamy na lepsze, czasami nie wiedząc, że może ono zamienić się w czekanie na gorsze.

Ludzie sportretowani przez Tomasza Grzyba, to jednostki o skomplikowanych biografiach. Historiach niełatwych. Żyją trochę w zawieszeniu. Jest w nim sporo nadziei, niemało rezygnacji. Pierwszy krok – decyzja o wyruszeniu w podróż, o zmianie swego położenia – został już wykonany. Niektórzy dotarli już do miejsc bezpiecznych, ale wcale nie oznacza to końca podróży. Praca czy szczęście nie czekają na ulicy. Czekają oni.

Zdjęcia są wizualnym komentarzem czasów współczesnych, gdzie świat coraz częściej można opisać, jako „niepewny”. Spoglądanie przez szybę, albo patrzenie na ekran smartphone’a wypatrując czegoś, co ma nastąpić. Melancholia może być jednak wynalazkiem osób żyjących w światach uprzywilejowanych. Tomek Grzyb dokumentuje „czekanie”, które nie dowodzi przeintelektualizowanego kaprysu (?) klas średnich. Bardzo często to czekanie, jest powiązane z dosłowną ucieczką, poszukiwaniem schronienia, walką o lepsze ekonomiczne bezpieczeństwo.

Wernisaż będzie połączony z otwarciem wystawy: Peryferium. Mariya Hoyin – rezydencja artystyczna w ramach A-i-R Wro. Kuratorka: Magdalena Skowrońska