Główną cześć programu w 2020 roku będą tworzyć trzy duże wystawy rozpoczynające się analogicznie w marcu, lipcu i listopadzie. Pierwsza z nich to Poezja i performans. Perspektywa wschodnioeuropejska, następnie Nowa normatywność. Sympozjum Plastyczne Wrocław ’70 oraz wystawa o roboczym tytule Gry z miejscem. Wrocławskie galerie: Katakumby / Zakład nad Fosą /Ośrodek Działań Plastycznych. Wspólną osią dla tych projektów pozostają kontekst odczytywania i przepracowywania „współczesnej” historii sztuki, przekraczanie konwencji i norm artystycznych, performatywność, efemeryczność oraz perspektywa wschodnioeuropejska, ale także w jakimś stopniu sam Wrocław.
 
 
Poezja i performans. Perspektywa wschodnioeuropejska

27.03–8.06.2020

Kuratorzy: Tomáš Glanc, Sabine Hänsgen, Agata Ciastoń

W drugiej połowie XX w. poeci, poetki i artystki i artyści wizualni z Europy Wschodniej podjęli próbę zmierzenia się ze zjawiskiem instrumentalizacji języka w komunikacji oraz dla celów polityczno-ideologicznych. Poprzez sytuacje performatywne z udziałem publiczności testowali różne formy wypowiedzi werbalnych, zwracali uwagę na możliwość kształtowania języka oraz jego materialny i medialny wymiar. Wystawa Poezja i performans. Perspektywa wschodnioeuropejska przywołuje subwersywne postawy artystyczne skierowane przeciwko autorytarnym reżimom z przeszłości, ale odnosi się również do działań współczesnych. Zarówno kiedyś, jak i dzisiaj poezja i performans nabierają szczególnego znaczenia w okresach kryzysów społeczno-politycznych, ponieważ ich efemeryczna i elastyczna forma odzwierciedla relacje i konteksty, które inaczej pozostałyby niezauważone.

Na wystawę złożą się różne, wzajemnie uzupełniające się eksponaty: partytury, obiekty interaktywne, nagrania audio i wideo, filmy dokumentujące performansy oraz instalacje autorstwa ponad sześćdziesięciu artystek i artystów (wśród nich będą np. Katalin Ladik, Mladen Stilinović, Gabriele Stötzer, Ewa Partum, Akademia Ruchu, Vlado Martek, Lev Rubinstein, Tamás Szentjóby, Ľubomír Ďurček, Wojtek Bąkowski, Honza Zamojski, Liliana Piskorska). Taki dobór ma na celu zaprezentowanie działań artystycznych podejmowanych w ramach kultur niezależnych w krajach socjalistycznych, jak również współczesnych postaw kontynuujących dziedzictwo łączenia poezji i performansu, podkreśla dążenia poetek i poetów, artystek oraz artystów do uwolnienia się od kontroli językowej i norm komunikacyjnych.
 
 
Nowa normatywność. Sympozjum Plastyczne Wrocław ‘70

3.07–26.10.2020

Kurator: Piotr Lisowski

Wystawa poświęcona jest rocznicy 50-lecia „Sympozjum Plastycznego Wrocław ‘70”, które miało miejsce we Wrocławiu w 1970 roku. Spotkanie postrzegane jest jako jedno z najważniejszych wydarzeń artystycznych w polskiej historii sztuki po 1945 roku. Rocznicowa wystawa jest próbą spojrzenia na Sympozjum z kilku perspektyw. Z jednej strony ważne jest ukazanie materiałów źródłowych próbujących w sposób rzetelny usystematyzować przebieg i efekty spotkania. Z drugiej jednak strony kluczowe będzie przyjrzenie się wydarzeniu w sposób krytyczny i uwzględniający współczesną perspektywę artystyczną. Istotne będą tutaj zarówno jako punkt wyjścia kwestie historyczno-artystyczne, jak również współczesne próby definiowania jednostki wobec przestrzeni publicznej, aspekty związane z rozbudzeniem świadomości wizualnej u odbiorców, czy kwestie urbanistyki i planowania przestrzennego. W wystawie weźmie udział ponad sześćdziesięciu twórców w tym m.in.: Barbara Kozłowska, Zbigniew Makarewicz, Rafał Jakubowicz, Kuba Bąkowski, Irmina Rusicka i Kasper Lecnim, Barbara Gryka, Jarosław Kozłowski, Henryk Stażewski, Tadeusz Kantor, Jerzy Bereś, Paweł Kowzan, Zdzisław Jurkiewicz, Wanda Gołkowska, Jan Chwałczyk, Włodzimierz Borowski, Zbigniew Dłubak.
 
 
Gry z miejscem. Wrocławskie galerie: Katakumby / Zakład nad Fosą / Ośrodek Działań Plastycznych

20.11.2020–15.02.2021

Kuratorka: Anna Markowska, współpraca Wojciech Stefanik, Michał Bieganowski

Wystawa kontynuuje ważny cykl wystaw MWW skupiających się na przypominaniu i odkrywaniu ważnej i niesłusznie zapomnianej tradycji kulturowej Wrocławia. Będzie to prezentacja artystycznych działań w trzech wrocławskich galeriach: Katakumby (1977–1980), Zakład nad Fosą (1979–1988) i Ośrodek Działań Plastycznych (1981–1988 i 1990–1999), specjalizujących się w efemerycznych akcjach i formalnych eksperymentach. Zafascynowani twórczością Jerzego Grotowskiego oraz poezją konkretną Stanisława Dróżdża młodzi artyści szukali nowych form sztuki, badali możliwość inspirowania się sztuką w życiu codziennym i odwrotnie. ZnF i ODP należały do zupełnie wyjątkowych galerii autorskich, którym udało się kontynuować działalność w stanie wojenny i po nim, testować na ile kontestacyjne formy kultury wypracowane w okresie późnego PRL-u są atrakcyjne i operacyjne w rodzącej się nowej sytuacji społeczno-politycznej.
 
 
Uzupełnieniem programu będą równie istotne wystawy indywidualne Barbary Kozłowskiej, Zuzy Golińskiej, Karoliny Szymanowskiej, Łukasza Rusznicy, Łukasza Surowca czy wspólny projekt Netty Laufer i Toma Swobody. Polecamy uwadze także nasze trzy stałe ekspozycje Archiwum Jerzego Ludwińskiego, Stanisław Dróżdż. Poezja konkretna, Prywatne Mitologie. Urodziny Marty, a także Samoobsługowe Muzeum oraz planowany jesienią coroczny pokaz ze zbiorów Dolnośląskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych we Wrocławiu.
 
 
Łukasz Rusznica. Rzeka podziemna

21.02–25.05.2020

Kurator: Paweł Bąkowski

Rzeka podziemna stanowi oniryczny zapis podróż Łukasza Rusznicy do Japonii, w czasie której autor próbował skonfrontować się z mitologią i tradycją ludową kraju kwitnącej wśni. Efektem wyprawy pozostało wydawnictwo i cykl zdjęć charakteryzujących się nieustannym przenikaniem dwóch porządków, balansowaniem na pograniczu istnienia i nieistnienia. Rusznica „poszukiwał” yōkai – mitycznych zjaw, zdolnych do materializowania się w różnorodny sposób, mogących przyjmować dowolną postać. Jego wyobrażenia ukazane w serii Rzeka podziemna nie przystają do rzeczywistości, grają z percepcją i z wizualnymi przyzwyczajeniami. Poddają pod wątpliwość zdolność rozpoznawania tego, co jest obrazem, a co jego referencją.
 
 
Karolina Szymanowska. Fala

21.02–15.06.2020

Kuratorka: Joanna Kobyłt

Fala to zaburzenie rozprzestrzeniające się w ośrodku lub w przestrzeni, którego jedną z cech charakterystycznych jest odbicie – po dojściu do granicy fale zmieniają kierunek. Termin ten bywa często adoptowany do opisywania zjawisk nie tylko fizycznych, ale także społecznych. Karolina Szymanowska w swojej strategii artystycznej często wykorzystuje pojęcia, które mogą posłużyć do ilustracji zbiorowych i indywidualnych procesów psychologicznych. Instalacje i prace Szymanowskiej opierają się o schemat mechanizmów wykluczenia, opresji, wyparcia, fiksacji, dominacji i ucieczki.
 
 
Łukasz Surowiec. Przychodnia

12.06–14.09.2020

Kurator: Piotr Lisowski

Wystawa Łukasza Surowca będzie miała charakter dokumentu podsumowującego projekt jaki artysta zrealizował we współpracy z Teatrem Ósmego Dnia oraz fundacją Mały Dom Kultury w 2016 roku w Poznaniu. Powstał wówczas swego rodzaju spektaklu, którego bohaterami stali się nieuleczalnie chorzy alkoholicy, którzy ze względu na swoją sytuację życiową i wymagania stawiane przez system nie mogli podjąć skutecznej terapii. W projekcie odegrali rolę pacjentów. Miejsce lekarzy zajęli zaproszeni przez artystę anonimowi antropolodzy i badacze społeczni. Ich zadaniem było przeprowadzenie wywiadów z uzależnionymi. Na wystawie prezentowane będą zarówno wybrane rozmowy transmitowane podczas projektu, jak i obrazy niedostępne dla „publiczności teatralnej”: nagrania z rozmów oraz zapisy sytuacji, które rozegrały się poza czasem trwania spektaklu.
 
 
Barbara Kozłowska. Wystawa indywidualna

17.07–21.09.2020

Kuratorka: Marika Kuźmicz

Barbara Kozłowska (1940–2008) była absolwentką PWSSP we Wrocławiu i jedną z czołowych artystek związaną z szeroko pojętym środowiskiem sztuki konceptualnej w Polsce. Uczestniczyła w przełomowych dla sztuki lat 70. XX w. wydarzeniach, jak Sympozjum Plastyczne Wrocław ‘70 czy Zjazd Marzycieli w Elblągu w 1971 roku. W latach 1972–1982 zamieniła swoją pracownię we Wrocławiu w autorską galerię Babel – niezależne autonomiczne miejsce spotkań artystów. Kozłowska często w swojej sztuce posługiwała się efemerycznymi, trudno dostrzegalnymi, bezinteresownymi gestami. Działania artystki przyjmowały zazwyczaj formę performance i ulotnych interwencji przestrzennych. Od 1970 roku realizowała projekt „Linia graniczna”, odbywając podróże m.in. na Syberię. Wystawa będzie zrealizowana przy współpracy z Fundacją Arton z Warszawy.
 
 
Zuza Golińska. Wystawa indywidualna

16.10.2020–25.01.2021

Kuratorka: Joanna Kobyłt

Nowy projekt Zuzy Golińskiej stanowić będzie kontynuację rozważań artystki o końcu świata po katastrofie klimatycznej. W przyjętej przez artystkę narracji pojawią się odniesienia do futurystycznych wizji życia po i sposobów przetrwania apokalipsy. Dla Golińskiej ważne są sposoby produkcji, które interpretuje w kategoriach politycznych, interesują ja także zagadnienia jako postprodukcja, koniec epoki industrialnej, upadek maszyny, masa i miasto. W jej rozważaniach pojawią się wątki klasowe i alternatywne sposoby organizacji społecznej, wytwarzanie przedmiotów i ponowne użycie resztek. Wystawa będzie miała charakter instalacji site-specific, gdzie nie zabraknie również odniesień do pierwotnej funkcji budynku, w którym znajduje MWW.
 
 
Netta Laufer / Tom Swoboda. Animal Space

4.12.2020–8.03.2021

Kuratorka: Agata Ciastoń

Wystawa artystki izraelskiej i polskiego twórcy, którzy odnoszą się w swoich pracach do funkcjonowania zwierząt we współczesnych, specyficznych i opresyjnych przestrzeniach. Tytuł wystawy odnosi się do fotografii Swobody dokumentujących przestrzenie przygotowywane dla eksponowanych gatunków w ogrodach zoologicznych. Pytanie o ich funkcjonalność, wymagającą ergonomikę oraz „organiczność” prowokuje odpowiedź, że w tym względzie stworzenie namiastki prawdziwego świata nie jest sprawą łatwą. Z kolei Laufer w swoich pracach monitoruje aktywność zwierząt w pasie dzielącym Palestynę i Izrael. Ich obecność i zachowanie w newralgicznej strefie są wprost uzależnione od konfliktów ludzkich.