Od co najmniej czterdziestu lat przez Polskę przetacza się dyskusja na temat potrzeby budowania kolejnych instytucji, których statutowym celem będzie kolekcjonowanie, wystawianie i promocja sztuki współczesnej. Powstanie w ostatnich latach nowych placówek, z których część urządzona została w tymczasowych siedzibach pozwala wierzyć, że nienowy już pomysł w końcu nabiera społecznego zaufania  i ma realną szansę realizacji. W ten sposób możemy liczyć na to, że już wkrótce powstanie w kraju kilka zupełnie nowych kolekcji sztuki, a co za tym idzie ilość środków finansowych kierowanych w tę stronę również się zwiększy. Czy aby na pewno wszystkim jest to na rękę?
Mimo upływu czasu, publiczne kolekcje wciąż wydają się dla nas problematyczne. Komu i czemu właściwie służą? Jaki ma z nich pożytek przeciętny Kowalski? Gdzie składować i pokazywać tak gromadzone prace? Czy nie jest tak, że zakup prac do kolekcji staje się formą zapomogi finansowej dla artystów, których status zawodowy jest dziś bardzo nieokreślony?  Kto tak naprawdę dokonuje wyborów do zakupu? Urzędnicy sztuki czy profesjonaliści tej branży? Jakimi kryteriami się kierują?
Do rozmowy towarzyszącej eksponowanej obecnie w MWW wystawie kolekcji dolnośląskiej Zachęty zaprosiliśmy wybitnych kuratorów i krytyków sztuki  – Andę Rottenberg, Monikę Szewczyk i Piotra Krajewskiego. Nasi goście od lat związani są z ideą kolekcjonowania sztuki w publicznych zbiorach. Ich wybory, częstokroć krytykowane i poddawane szerokiej dyskusji, ukształtowały jedne z najciekawszych i najbardziej konsekwentnych kolekcji sztuki współczesnej.