English (UK) 
Polski 
Serdecznie zapraszamy na uroczyste otwarcie pierwszej w Polsce indywidualnej wystawy Viktora Frešo – jednej z najciekawszych postaci słowackiej sztuki współczesnej po roku 2000 i wybitnego artysty wizualnego.
Dojrzałość człowieka i dojrzałość artysty spotykają się w osobistym projekcie Family Vintage, który rozpoczął się 20 lat temu. Wystawa „The Missing Family Head” jest kontynuacją, a przede wszystkim ewolucją autoportretu tworzonego przez całe życie. Viktor Frešo zaprasza nas do pracowni, położonej nie tylko tuż obok domu rodzinnego, ale także w samym centrum jego serca. Kolekcjonowane przedmioty osobiste i pamiątki najbliższych, poddawane modyfikacji, składają się na nową narrację o przeszłości, teraźniejszości oraz przyszłości. Widz ulegający jej treści, zamkniętej w fizyczne dzieła sztuki, otrzymuje przestrzeń, by w ową narrację uwierzyć lub podać jej wiarygodność w wątpliwość. Podobnie jak tworzenie w artyście, czas spędzony na wystawie ma siłę dokonywania przemiany w odbiorcy. Cykl Family Vintage zaczął się od ciekawości – od perspektywy obserwatora, badacza, narratora, wprowadzającego postronnych w korzenie własnej tożsamości. Okres sprzyjający pełnemu zanurzeniu w historię wpływa na ewolucję osobistego punktu widzenia i włącza autora w rodzinną opowieść jako jej pełnoprawnego bohatera.
The entire journey is encapsulated in gestures and objects present in the space. It initiates a play with the physical boundaries of the body, a series of non-functional objects, items ranging from construction, music, DIY aesthetics, heritage, roots, Slovak taste. Alongside ironic exaggeration and subversive humor, the attempt to reach the inner self becomes a powerful weapon in Viktor Frešo's expressive arsenal. The deeper he delved into family roots, the closer he got to his own needs. One of these needs, the presence of all immediate family members captured in a photograph, materialized and found its place within the walls of the Contemporary Museum Wrocław. Understanding its truth or falsehood remains a layer to be explored. Balancing artistic gesture between fiction and fact occurs among the still-fresh traces of paint left by the artist's hands. It is a story about people we lose over time, and after their departure, in most cases, only individual memories remain - small pieces of significant lives. The same small objects make up complex family scenarios and equally intricate identities of the protagonists.
Skrátka, zistil som o nich viac, a tým som zistil aj viac o sebe. Dúfam, že vás moja cesta a bádania pobavia. A ak nie, to nič. Aj tak všetko zmaže čas a ďalšie generácie budú na to kašľať, ako aj ja som kašľal na tých predo mnou. Až kým som sa nerozhodol v tom hrabať a fiktívne ich spojiť.
Viktor Frešo, Family Vintage
“Thus, by finding out more about them I now know more about myself. I hope you’ll have fun with my journey and exploring. And if not, never mind. Everything will be wiped out by time and the generations to come won’t give a shit about it, just as I didn’t give a shit about those before me. Until I decided to dig through it and in fiction connect them”.
Viktor Frešo, Family Vintage
Przestrzeń wystawiennicza zmienia się w labirynt utkany z dynamicznych interakcji pokoleniowych i z subtelnych niuansów tożsamościowych. Zerwanie więzi, wynikłe z rozwodu rodziców, dotyczyło również dziadków, którzy tę procedurę prawną mieli już za sobą. Czteroletni chłopiec, poddany energii zmian, doświadczał najbliższych członków rodziny osobno. Mimo to decyzje dorosłych pozostawały ich decyzjami – z perspektywy dziecka podziały to tylko umowa. Dziś dojrzałość twórczego gestu buduje nowy wymiar codzienności, która nie byłaby możliwa w uwikłaniu w te skomplikowane relacje i której siłę napędzającą stanowi chęć zespolenia. Atrybuty rodzinne klejone uniwersalnym spoiwem, składającym się z miłości, z szacunku i z kreacji transformującej rzeczywistość, współistnieją ze znaczących rozmiarów ego, kryjącym się w zakamarkach. To okazja, by zanurzyć się w ideę eksplorowania tożsamości rodzinnej, która może doprowadzić do odnalezienia zaginionych części siebie.
Curator: Karolina Łapucka
Bohaterowie:
Viktor Frešo (ur. 1974), Bratysława, Słowacja
Artysta tworzy koncepcje i projekty nacechowane drobiazgowością, ale w komitywie z humorem, uniwersalnością, zabawą. Jedna z warstw ekspresji Viktora Frešo krytycznie odnosi się do świata i sceny sztuki. Zdziera plaster cywilizacji z widza, tym samym często ujawniając dziki fundament naszego środowiska społecznego. Sztuka Viktora Frešo to szybki sposób na naładowanie się emocjami, co łączy się z potrzebą ich natychmiastowej redukcji. Fascynującym elementem tej twórczości jest oczywisty kontrapunkt pomiędzy podkreśleniem ogromnego ego a autodeprecjonującą skromnością. Artysta umiejętnie odkrywa ciemne strony własnej duszy, bez względu na konsekwencje. W laboratorium swoich autoportretów, zwykle skupiających się na wywrotowości, dziś sięga do korzeni – jako znaczącej części składowej tożsamości.
Katarína Bieliková (ur. 1952) – mama, lawyer
Fedor Frešo (1947–2018) – ojciec, instrumentalista, producent, kompozytor, dyrektor muzyczny, konstruktor instrumentów
Anna Marcineková (1926–2008) – babcia, aktorka, piosenkarka, partyzantka.
Paľo Bielik (1910–1983) – dziadek, actor, director and screenwriter
Judita Frešová (1917–1997) – babcia, singer, music director and editor
Tibor Frešo (1918–1987) – dziadek, composer and conductor
