Wykład w ramach OSSA 2013 (Ogólnopolskie Spotkania Studentów Architektury).
  
Według pewnego sławnego, nieżyjącego już architekta, tak naprawdę w architekturze liczy
się wyłącznie przestrzeń.
  
Upływ czasu rozmazuje kontekst polityczny, społeczny, ideowy, ekonomiczny, funkcjonalny, techniczny, medialny i ekologiczny obecny w momencie projektowania i powstawania architektury.
  
W ekstremalnych przypadkach – po latach, dekadach lub wręcz wiekach – z architektury pozostaje tylko fizyczność przestrzeni i jej odczuwanie: otwartej lub zamkniętej, zimnej lub ciepłej, jasnej lub ciemnej, przyjaznej lub brutalnej, zrozumiałej lub niezrozumiałej, miękkiej lub twardej.
  
Nie zawsze zdajemy sobie sprawę, że najwięksi architekci, niezależnie od epoki lub stylu – bo każda epoka i każdy styl miały swoich mistrzów – programują, na ile to możliwe, odczucia użytkownika architektury, tworząc przestrzenie, które po prostu poruszają.
  
Pamiętając o innych składowych architektury,
nie powinniśmy zapomnieć i o tym.