Jeśli wschodząca scena artystyczna współużytkuje, transformuje i testuje różne praktyki sztuki, zawsze dzieje się to z korzyścią dla świata sztuki. Jeżeli niektórzy z nich odnoszą sukces jako artyści kopiując artystyczny język swoich poprzedników, brak konstruktywnego i krytycznego myślenia wynosi ich do pozycji, w której stają się nietykalni.

Biorąc pod uwagę, że różnice między Wschodem a Zachodem są ciągle jeszcze oczywiste, kiedy już jakiś artysta reprezentuje nas za granicą, jesteśmy z niego lub niej bardzo dumni. W wystąpieniu Zachovala porównane zostaną prace nowej generacji artystów i ich poprzedników tam gdzie istnieje zdumiewające podobieństwo między ich praktykami artystycznymi.

W naukach ścisłych, jeśli w dziele zidentyfikuje się 30 procent podobieństw, mówi się o plagiacie. Świat sztuki zastąpił to wyrażenie innymi określeniami, takimi jak Przywłaszczenie, Wariacja, Wersja, Interpretacja, Imitacja, Aproksymacja, Uzupełnienie, Przyrost, Parafraza, Aluzja bądź Intertekstualność. Podczas wykładu autor porówna wybitnych czeskich artystów i ich strategie z językiem wizualnym uznanych artystów i na odwrót.

Omówione zostaną prace następujących artystów: Arturo Hernández Alcázar, Hans-Peter Feldmann, Krištof Kintera, Martin Kippenberger, Chris Burden, Jakub Geltner, Şener Özmen, Tobias Rehberger, Bridget Riley, Wael Shawky, Amin Malouf, Edward Said, Roman Ondák, Julius Koller, Zdeněk Sýkora, Vladimir 518, Thomas Bayrle, Oliver Laric, Roman Štětina, Dominik Gajarský, Gabriel Orozco, Kara Uzelman, Katarina Šević and Gergely László, Mathieu Schmitt, Marcel Tyroller, Karel Kunc, Martin Kohout, Federico Diaz, Karol Slowik, Anish Kapoor, Vladimír Škoda, itd.