Idea wykorzystywania papieru jako tworzywa artystycznego ma wielowiekową historię, której okres rozkwitu przypadł na XX wiek.
To właśnie wówczas pojawił się szereg zastosowań papieru w sztuce. Pierwsze dekady XX wieku odkryły kolaż, który przetrwał do dziś jako ważna forma artystycznego wyrazu. Następnie, sztuka papieru zatoczyła szersze kręgi, a papier włączono w orbitę sztuk plastycznych, posługujących się również przestrzenną formą.
Na gruncie krajowym jednym z wyrazów autonomii papieru jako tworzywa artystycznego, było stworzenie na Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi Pracowni Papieru. Związani z nią młodzi artyści często tworzą na własnoręcznie wykonanym papierze ręcznie czerpanym, łącząc tym samym działalność twórczą z tradycyjnym europejskim rzemiosłem, którego początki sięgają epoki przedindustrialnej.
Miejsce, które jak w soczewce skupia różne przejawy współczesnej sztuki papieru jest Muzeum Papiernictwa w Dusznikach Zdroju. W Muzeum Współczesnym Wrocław, papier jest wiodącym elementem wystawy Doroty Buczkowskiej “Pejzaż wewnętrzny”. Czasem jako zbiór arkuszy niosących historię zapisaną w plamach, przedarciach i załamaniach, innym razem jako materiał rzeźbiarski. Wykład pozwoli zrozumieć fascynację artystki danym materiałem.
Prowadzenie:
dr Emilia Dziewiecka – magister historii sztuki oraz doktor nauk inżynieryjnych i technicznych w dyscyplinie Architektura I Urbanistyka. Jej zainteresowania naukowe skupiają się na architekturze i urbanistyce dwudziestolecia międzywojennego, ze szczególnym uwzględnieniem II Rzeczypospolitej. Obecnie pracuje jako adiunkt w Muzeum Papiernictwa, gdzie koordynuje międzynarodowy projekt wpisania sześciu młynów papierniczych z Polski, Czech, Niemiec, Włoch I Hiszpanii na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.