Nasze ciała źle znoszą podróże. Ponieważ rozwój technologiczny w XX wieku postępował szybciej niż ewolucja człowieka, nowe zdobycze myśli inżynieryjnej, jak samoloty, zastały nas wyższych, cięższych i dłużej żyjących niż przodkowie, ale równie nieprzygotowanych do podniebnych lotów i szybkich zmian stref czasowych. Nasze organizmy buntują się wobec współczesnego pośpiechu, cierpimy na jet lag, senność za dnia, skomplikowane, męczące sny w nocy, podczas których mózg przetwarza wszystkie obrazy i informacje, które zarejestrował na jawie. Ta fizyczna bezradność jest jednym z głównych wątków wystawy Kamy Sokolnickiej w Düsseldorfie. Drugim jest następujące w wyniku podróży wyostrzenie zmysłów, które pozwala nam dostrzec więcej i w krytyczny sposób odnieść się do naszego otoczenia.
(Sylwia Serafinowicz „Źle znoszę podróże” / fragment)

Kama Sokolnicka urodzona w 1978 roku. Ukończyła studia na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Artystka posługuje się różnymi mediami: tworzy kolaże, czerpiąc materiały m.in. z rodzinnej kolekcji powojennych (’50–’70) magazynów oraz rysunki i obrazy. Jest też autorką prac typu site-specific. Interesują ją tematy związane z analizowaniem takich pojęć jak terytorium, miejsce, mechanizmy pamięci, percepcja przestrzeni. W swoich pracach umiejętnie wykorzystuje technikę montażu, stosuje suspens i adaptuje w celach interpretacyjnych koncepcję nieświadomości Zygmunta Freuda.

Wystawa prezentowana w Instytucie Polskim w Düsseldorfie jest wynikiem ostatnich dwóch lat pracy artystki (m.in. podczas rezydencji artystki w OMI w Nowym Jorku i La Malterie w Lille) podczas których skupiła ona głównie uwagę na szybkości, ambiwalencji i pojęciach z zakresu medycyny snów.

Jednym z głównych wątków wystawy „Senność w ciągu dnia” jest próba refleksji nad stanem naszego ciała i umysłu oraz naszych odmiennych stanów świadomości wywołanych długimi, męczącymi podróżami.

„…intensywność świata powoduje u mnie potrzebę redukcji”